فیلم The Woman in the Window 2021

چند بار شنیده‌اید که می‌گویند «این فیلم بازیگران فوق‌العاده‌ای دارد، پس حتماً باید عالی باشد»؟ درست است که نمونه‌های زیادی هم این نظر را تأیید و هم رد می‌کنند، اما متأسفانه تماشاگر معمولی اغلب به بازیگران بیشتر از کارگردان یا نویسنده اعتبار می‌دهد. این باعث می‌شود وقتی فیلمی واقعاً درخشان است، بیشترین تحسین‌ها متوجه بازیگران شود حتی اگر آن‌ها به اندازه‌ی دیگر عوامل نقش‌آفرینی نکرده...

چند بار شنیده‌اید که می‌گویند «این فیلم بازیگران فوق‌العاده‌ای دارد، پس حتماً باید عالی باشد»؟ درست است که نمونه‌های زیادی هم این نظر را تأیید و هم رد می‌کنند، اما متأسفانه تماشاگر معمولی اغلب به بازیگران بیشتر از کارگردان یا نویسنده اعتبار می‌دهد. این باعث می‌شود وقتی فیلمی واقعاً درخشان است، بیشترین تحسین‌ها متوجه بازیگران شود حتی اگر آن‌ها به اندازه‌ی دیگر عوامل نقش‌آفرینی نکرده باشند. از طرف دیگر، وقتی فیلمی ناامیدکننده از آب درمی‌آید، معمولاً بیشترین انتقادها متوجه بازیگران نمی‌شود. «زنی در پنجره» نمونه‌ی بارزی است از فیلمی که هرگز نباید این‌همه انتظار برانگیخته می‌کرد. برخلاف تصور عمومی، فیلم جو رایت قبل از شروع پاندمی هم بارها به تأخیر افتاد و مشکلات تولید داشت؛ حتی نتفلیکس پخش‌کننده‌ی اصلی نبود. اما تماشاگر معمولی به مسائل تولید اهمیت چندانی نمی‌دهد؛ اگر فهرست بازیگران شامل چهره‌های شناخته‌شده و محبوب باشد، اغلب مخاطبان بدون توجه به کارگردان یا فیلمنامه‌نویس منتظر فیلم می‌مانند. جای تعجب نیست که این اقتباس از رمانِ اِی. جِی. فین احتمالاً شانس خوبی برای نامزدی در جوایز «رازی» (جوایز بدترین‌های سال) خواهد داشت. از تدوین گیج‌کننده (والریو بونلی) — که احتمالاً ناشی از بازتدوین‌های مکرر است — تا دیالوگ‌های بسیار تصنعی، فیلمنامه‌ی تریسی لتس پر از مشکل در تقریباً تمامی تعامل‌های میان شخصیت‌هاست. روایت کلی آشفته و بی‌ثبات است و هرگز تکیه‌گاه پیدا نمی‌کند، و در نهایت به فیلمی پیچیده، بی‌معنی و بسیار ساختگی بدل می‌شود. همه‌چیز بیش از حد نمایشی، غیرواقعی و عاری از احساس به نظر می‌رسد. امی آدامز، گری اولدمن، جولیان مور و دیگر بازیگران مطرح آن‌قدر با متن مشکل دارند که برخی واقعاً تصویری مضحک و ضعیف از خود ارائه می‌دهند. صادقانه بگویم، تنها دلیلی که این فیلم پایین‌ترین نمره را از من نمی‌گیرد، تلاش چند بازیگری است که سعی می‌کنند فیلم را کمی کمتر تحمل‌ناپذیر کنند. نمره: D- تماشای بسیار خوبی بود؛ دوباره هم تماشا می‌کنم و قطعاً توصیه‌اش می‌کنم. برای طرفداران هیچکاک، این فیلم نوعی جانشین معنوی برای «پنجره عقبی» است و در این زمینه بسیار موفق عمل می‌کند. امی آدامز فوق‌العاده است؛ داستان دقیق و از هر نظر باکیفیت است و ارائه‌ی اثر نیز در سطح بالایی قرار دارد. فیلم به‌قدری خوب است که نمی‌خواهم ریسک لو دادن داستان را بکنم، اما قطعاً ارزش تماشا دارد.