فیلم Percy Jackson: Sea of Monsters 2013

ساعت دیدنی‌ای است و شاید دوباره تماشا کنم، اما مگر فقط طرفدار «پرسی جکسون» باشید، آن را توصیه نمی‌کنم. بودجه فیلم مشخصاً خوب بوده: کیفیت تولید بالاست، چند شخصیت فرعی شناخته‌شده دیده می‌شوند که واضح است هزینهٔ بالایی گرفته‌اند (دست‌کم بیشتر از بچه‌ها)، و جلوه‌های ویژهٔ رایانه‌ای زیادی هست که یا بی‌جهت استفاده شده‌اند یا بیش از حد پیچیده‌اند. می‌دانم این فیلم بر اساس سری کتاب‌هاست،...

ساعت دیدنی‌ای است و شاید دوباره تماشا کنم، اما مگر فقط طرفدار «پرسی جکسون» باشید، آن را توصیه نمی‌کنم. بودجه فیلم مشخصاً خوب بوده: کیفیت تولید بالاست، چند شخصیت فرعی شناخته‌شده دیده می‌شوند که واضح است هزینهٔ بالایی گرفته‌اند (دست‌کم بیشتر از بچه‌ها)، و جلوه‌های ویژهٔ رایانه‌ای زیادی هست که یا بی‌جهت استفاده شده‌اند یا بیش از حد پیچیده‌اند. می‌دانم این فیلم بر اساس سری کتاب‌هاست، اما حس می‌شود خیلی روی این ایده تأکید شده که پرسی جکسون یک «قهرمانِ یک مأموریت» است، تا حدی که انگار داریم یک زیرپلات را دربارهٔ جکسون تماشا می‌کنیم و کلاریس تبدیل به خط اصلی داستان شده است؛ حتی پایان فیلم هم این حس را تقویت می‌کند. آوردن لون رمبِن در نقش کلاریس طراوت تازه‌ای به دنباله داده، اما او محور اصلی فیلم نیست. بازگشت الکساندرا داداریو انتخاب خوبی بود، ولی به طرز قابل‌تأملی کم‌استفاده شده است؛ شبیه نسخه‌ای ضعیف‌تر از رون ویزلی است — فقط حضور دارد، شاید همدیگر را ببوسند. برندون تی. جکسون گاهی در کانون توجه است و گاهی خارج از آن، پس تأثیر محدودی می‌تواند داشته باشد. جیک ایبل بازمی‌گردد اما این‌بار نقش منفی دارد؛ عملکرد قابل قبولی دارد اما محدود است. فکر می‌کنم بعد از فیلم اول از لوگان لِرمان خواستند بار بیشتری را به دوش بکشد و سهمی را با داگلاس اسمیت تقسیم کند؛ آن‌ها همدیگر را تکمیل می‌کنند اما تکمیلِ بی‌هیجان است. مشکل این نیست که بد کار کرده‌اند، بلکه این است که آن‌ها آن کار برجسته‌ای که فیلم برای ماندگار شدن لازم داشت انجام نداده‌اند. در مجموع فیلمِ لذت‌بخشی هست، اما اگر از آن بگذرید یا فیلم اول را دوباره ببینید چیزی را از دست نداده‌اید. --- خب، از کجا شروع کنم... فیلمِ خوبی برای یک شب است. چیز خاصی نیست اما قابل قبول است. من فیلم اول را چند سال پیش دیدم و واقعاً آن را دوست داشتم. می‌دانم که گفتنِ «کتاب‌ها بهتر هستند» حرفی است که هیچ‌کس دوست ندارد بشنود؛ برای من اما خواندن کتاب‌ها تجربه‌ام را به نوعی خراب کرد. اما از ابتدا شروع کنیم. فیلم با سرعت جلو می‌رود و لحظات زیادی نیست که بخواهید سراغ گوشی‌تان بروید؛ اما گاهی اتفاقات خیلی سریع رخ می‌دهند و به سمت «باورکردنی نیست» می‌روند. جلوه‌های ویژه قابل قبول‌اند ولی تحمیل‌کننده نیستند. طراحی شخصیت‌ها و لباس‌ها مناسب‌اند و موسیقی هم فیلم را حمایت می‌کند. در مورد من، دوبلهٔ آلمانی هم خوب بود. جمع‌بندی: فیلمی است که یک‌بار دیدنش لذت‌بخش است، اما برای آن هزینهٔ اضافی نمی‌پرداختم.