فیلم The Son 2022

فیلم، اثری عاطفی و ویران‌کننده است که پیامی هشداردهنده و مهم برای والدین دارد. داستان هرچه جلو می‌رود غم‌انگیزتر، افسرده‌کننده‌تر و گاه ناامیدکننده می‌شود، اما از طریق دیالوگ‌های پُرتنش مخاطب را درگیر نگه می‌دارد. با این حال فقدان زاویه‌ای تازه و تأثیرگذار دربارهِ کسانی که مستقیماً با مشکلات سلامت روان دست‌به‌گریبان‌اند ممکن است برای بسیاری از تماشاگران آزاردهنده باشد. هیو جکمن با یکی از بهترین...

فیلم، اثری عاطفی و ویران‌کننده است که پیامی هشداردهنده و مهم برای والدین دارد. داستان هرچه جلو می‌رود غم‌انگیزتر، افسرده‌کننده‌تر و گاه ناامیدکننده می‌شود، اما از طریق دیالوگ‌های پُرتنش مخاطب را درگیر نگه می‌دارد. با این حال فقدان زاویه‌ای تازه و تأثیرگذار دربارهِ کسانی که مستقیماً با مشکلات سلامت روان دست‌به‌گریبان‌اند ممکن است برای بسیاری از تماشاگران آزاردهنده باشد. هیو جکمن با یکی از بهترین اجراهای کارنامه‌اش می‌درخشد؛ نمایشی قدرتمند که گاهی به اشک می‌انجامد. فیلم احتمالاً بازخوردهای متضادی برمی‌انگیزد، اما به نظرم دیدنش ضروری است. امتیاز: B+ اگرچه بازیگران باتجربه و مطرحی در فیلم حضور دارند، اما همه‌چیز در اختیار بازیگر جوان استرالیایی، زن مک‌گراث، در نقش «نیکلاس» قرار دارد. او جوانی است که با مادر مطلقه‌اش (لاورا درن) زندگی می‌کند، در حالی که پدرش (هیو جکمن) خانوادهٔ جدیدی با «بث» (وانسا کربی) و نوزاد «تئو» دارد. مادر وقتی می‌فهمد نیکلاس از مدرسه فرار می‌کرده، به پایان تحملش می‌رسد و تصمیم به انتقال او پیش پدر گرفته می‌شود. وقتی او در مدرسه جدید نشانه‌هایی از مشکل—از جمله خودآسیبی—نشان می‌دهد، روند سقوط نیکلاس آغاز می‌شود و به نظر می‌رسد فقط پدر بتواند وارد عمل شود. داستان جذاب است، اما فیلمنامه ضعیف و بازیِ جکمن و عملکرد همیشهٔ محدودِ درن تا حدی خشک و مصنوعی به نظر می‌رسد. برای موضوعی این‌قدر احساسی، هیچ حس درگیری واقعی و جزئیات صمیمانه‌ای وجود ندارد—او حتی با نام صمیمانه‌ای مثل «نیک» خوانده نمی‌شود تا پیوند عاطفی نشان داده شود. همه‌چیز کمی بی‌روح و مبتنی بر سناریوهای خطی است که به پایانی می‌رسند که کارکرد روشنی ندارد. بیست دقیقهٔ پایانی حتی منطقی‌ترین واکنش‌های والدین را هم زیر سؤال می‌برد و سپس با یک فرجام‌بندی نسبتاً ناگهانی همراه است. شاید فیلم بتواند راهنمایی ابتدایی برای نشانه‌های هشداردهنده به والدین ارائه دهد، اما در مجموع درام ساختاری ضعیف و تا حدی غیرقابل‌باور دارد که ناامیدکننده است.