فیلم Superintelligence 2020

بن فالکون و ملیسا مک‌کارتی دو نفری هستند که همکاری‌شان باید پیروزی‌های پی‌درپی به همراه داشته باشد. آن‌ها آن‌قدر خوب نقاط قوت و ضعفِ هم را می‌شناسند که انتخاب‌شان بدیهی به‌نظر می‌رسد. پس چرا کار نمی‌کند؟ از نظر فروش گیشه، همکاری‌هایشان با هر فیلم جدید پول کمتری به‌همراه داشته است — و حالا با شیوع کووید-۱۹، معلوم نیست آیا استودیوها دوباره حاضربه حمایت از آن‌ها...

بن فالکون و ملیسا مک‌کارتی دو نفری هستند که همکاری‌شان باید پیروزی‌های پی‌درپی به همراه داشته باشد. آن‌ها آن‌قدر خوب نقاط قوت و ضعفِ هم را می‌شناسند که انتخاب‌شان بدیهی به‌نظر می‌رسد. پس چرا کار نمی‌کند؟ از نظر فروش گیشه، همکاری‌هایشان با هر فیلم جدید پول کمتری به‌همراه داشته است — و حالا با شیوع کووید-۱۹، معلوم نیست آیا استودیوها دوباره حاضربه حمایت از آن‌ها خواهند بود یا نه. اگر این‌طور باشد، آن‌ها با یک پایان درخشان از صحنه خارج نمی‌شوند. شاید وقت بازگشت به فرمول‌های امتحان‌شده باشد. با داشتن در مجموع حدود شصت سال تجربه کمدی، می‌دانیم آن‌ها بهتر از این‌اند؛ کاش خودشان هم این را می‌دانستند. — جس فِنتون تماشای این فیلم سرگرم‌کننده بود و تا جایی که من می‌فهمم همان چیزی بود که وعده داده شده بود. تلاش نکرده خود را در کانن علمی-تخیلیِ پیچیده جا دهد، اگرچه بعضی نقدها چنین برداشتی نشان داده‌اند. در اصل این فیلم یک کمدی رمانتیک است که با نگاهی طنزآمیز به وابستگی‌مان به فناوری می‌پردازد؛ گمان می‌کنم این موضوع برای برخی بیش از حد آشنا و نگران‌کننده باشد. از آن نکات نادر خوشم آمد که بازیگر زنِ نقش عاشقانه لاغر و استخوانی نیست و حتی یک‌بار هم به وزنش اشاره نمی‌شود—چیزی که در نقش‌های عاشقانه زن کمتر می‌بینیم. هرچه بیشتر ملیسا مک‌کارتی را می‌بینم، بیشتر ظرایف بازیگری‌اش را می‌فهمم نه فقط جنبه‌های کمدی‌اش. او با هم‌بازی‌اش رابطهٔ خوبی دارد و صدای جیمز کوردن هم برای من مفرح است و اتفاقاً نویسندهٔ خوبی هم هست. البته هر کسی می‌تواند از داستان ایراد بگیرد، اما اگر دائم دنبال این ایرادها می‌گردید شاید از حال‌وهوای فیلم دورید. اگر هم دلتان چند خندهٔ سبک می‌خواهد و فضایی دوستانه با شریک زندگی‌تان، این فیلم می‌تواند مناسب باشد—عنوان فیلم هم طنزآمیز است، نه؟ راستی، من این فیلم را ده از ده نمی‌دانم، اما خواستم تعادلی در برابر برخی امتیازهای به‌طرز پایین ایجاد کنم. من واقعاً این فیلم را دوست داشتم. آن را برای تماشای خانوادگی با نوجوانانم انتخاب کردم؛ کمی جسارت می‌خواست اما از نتیجه خوشحال و شگفت‌زده شدم. مناسب برای بالای ده سال است و برای من هم خنده‌های کافی داشت. تا حد زیادی همان چیزی بود که به‌عنوان یک کمدی خانوادگی وعده می‌داد. من ملیسا مک‌کارتی را دوست دارم و نسبت به جیمز کوردن هم کم‌کم دید مثبتی پیدا کرده‌ام. فیلم نوعی کمدی رمانتیک است که تهدید نابودی کامل جهان را هم در دل دارد تا هر دو طرف را راضی نگه دارد. سرگرم‌کننده، شاد و دارای چند خندهٔ واقعی است.