فیلم Everything, Everything 2017

افسانهٔ مدرن راپونزل! فیلم را می‌توان با نمونه‌های زیادی مقایسه کرد: از «رنگو» تا «فاصله میان ما» و کلی آثار با محوریت بیماری‌های لاعلاج، اما این فیلم به‌خاطر زاویه‌دیدها و دلایلی که آشکار می‌کند، ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد و از قصهٔ راپونزل تاثیر زیادی گرفته است. فیلمنامه و کارگردانی خوب‌اند و بازی‌ها هم قابل قبول‌اند. این یک عاشقانهٔ نوجوانانهٔ معمولی نیست؛ در بخش‌هایی عمق احساسات حفظ شده،...

افسانهٔ مدرن راپونزل! فیلم را می‌توان با نمونه‌های زیادی مقایسه کرد: از «رنگو» تا «فاصله میان ما» و کلی آثار با محوریت بیماری‌های لاعلاج، اما این فیلم به‌خاطر زاویه‌دیدها و دلایلی که آشکار می‌کند، ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد و از قصهٔ راپونزل تاثیر زیادی گرفته است. فیلمنامه و کارگردانی خوب‌اند و بازی‌ها هم قابل قبول‌اند. این یک عاشقانهٔ نوجوانانهٔ معمولی نیست؛ در بخش‌هایی عمق احساسات حفظ شده، اما توازن بین دو شخصیت اصلی کمی نامتقارن به‌نظر می‌رسد—که شاید به‌خاطر روایت از منظر دختر است—هرچند این نکته به کلیت اثر آسیبی وارد نمی‌کند. داستان دربارهٔ دختری نوجوان مبتلا به SCID است که تقریباً تمام عمرش را در خانه سپری کرده، اما با آمدن همسایهٔ جدید، زندگی‌اش تغییر می‌کند. پسر جدید به او علاقه نشان می‌دهد و او نیز جواب می‌دهد؛ آن‌ها از طریق پیام‌رسانی به هم نزدیک می‌شوند و در مرحله‌ای از رابطه‌شان اوضاع تغییر می‌کند و به جنون و شور تبدیل می‌شود. دربارهٔ وضعیت پزشکی دختر و چگونگی شکل‌گیری نگاه عاشقانهٔ این زوج جوان، باقیٔ فیلم روایت‌گر است. احتمالاً از منبع اصلی—کتاب—بخش‌های زیادی از دستم در رفته و حالا قصد دارم کتاب را بخوانم تا دیدگاه پسر را هم ببینم. فیلم در مجموع دوست‌داشتنی و بانمک است و دلیلی برای دوست‌نداشتنش نمی‌بینم. ساده بودن یا سینمایی شدنِ اثر برای من قابل قبول است. بازیگران جوان عملکرد خوبی دارند و به‌نظرم فیلمی دست‌کم‌گرفته‌شده است. مانند همیشه بهتر است کمتر به نقدهای رسمی اتکا کنید و نظر دوستداران فیلم را هم در نظر بگیرید؛ به‌ویژه اگر نوجوانید، تماشای آن را توصیه می‌کنم. ۸/۱۰