فیلم 17 Miracles 2011

من با تاریخ کلیسای عیسی مسیح قدیسان روز آخر و سختی‌ها و معجزه‌های مسیرشان از میدوست آمریکا تا یوتا در دهه ۱۸۵۰ چندان آشنا نیستم، اما این فیلم پراکنده را تا حدی می‌پسندم. لوای ساویج (جِیزِن وِید، شبیه برادری گمشده از خانواده هِمسورث) یکی از ۵۰۰ نفری است که باید با گاری‌های دستی و تنها دارایی‌هایشان به «سیون» (سالت‌لیک، یوتا) پیاده بروند. این گروه پیشگامان مورمون...

من با تاریخ کلیسای عیسی مسیح قدیسان روز آخر و سختی‌ها و معجزه‌های مسیرشان از میدوست آمریکا تا یوتا در دهه ۱۸۵۰ چندان آشنا نیستم، اما این فیلم پراکنده را تا حدی می‌پسندم. لوای ساویج (جِیزِن وِید، شبیه برادری گمشده از خانواده هِمسورث) یکی از ۵۰۰ نفری است که باید با گاری‌های دستی و تنها دارایی‌هایشان به «سیون» (سالت‌لیک، یوتا) پیاده بروند. این گروه پیشگامان مورمون شامل خانواده‌های زیادی از اروپا است و خود ساویج دل‌تنگ پسری است که سال‌ها پیش برای انجام مأموریت کلیسایی مجبور شد او را ترک کند. ساویج از سختی سفر هشدار می‌دهد—او شاهد پیامدهای شکست گروه دانر بوده—اما حرفش پذیرفته نمی‌شود و او به‌سکوت از دستورات پیروی می‌کند. عنوان فیلم از معجزات متعددی گرفته شده که برای این مسافران رخ می‌دهد؛ از پیداشدن غذا تا برخاستن مردگان. در یکی از متن‌های آغازین صادقانه گفته می‌شود که فیلمنامه‌نویس دو مسیر مجزا را در یک داستان ترکیب کرده است و به‌احتمال زیاد بعضی شخصیت‌ها یا ساختگی‌اند یا ترکیبی از چند نفر واقعی. این توضیح عجیب به فیلمی با ساختار نه‌چندان منظم می‌انجامد. تکرار زیاد وجود دارد: ساویج به‌طرز مؤدبانه‌ای نادیده گرفته می‌شود و بعد معجزه‌ای رخ می‌دهد. خانواده‌ها از هم تمایز چندانی ندارند و رفتار ساویج در کنش با زنی که به او علاقه‌مند است، آزاردهنده و غیرطبیعی است—نه در حد کمدی رمانتیک، بلکه بیش‌تر خجالت‌آور. تمرکز احساسی فیلم تنها در بیست دقیقه پایانی دیده می‌شود که شامل یکی از مفصل‌ترین پایان‌بندی‌های «بعداً چه شد؟» است که دیده‌ام. قوت اصلی فیلم در دوربین نویسنده/کارگردان تی. سی. کریستنسن است؛ او صحنه‌ها را خوب طراحی می‌کند و محدودیت بودجه (به‌عنوان مثال امکان ندارد واقعاً ۵۰۰ بدل در پس‌زمینه باشند) را تا حد زیادی می‌پوشاند. گریمِ نشان‌دهنده گرسنگی آهسته پیشگامان بسیار دقیق است و فیلم‌برداری کریستنسن نفس‌گیر است: تصویر شفاف، نورپردازی زیبا و نماهای زمستانی سخت که واقعاً برایم سردی را تداعی کردند—من اهل داکوتای شمالی هستم و با زمستان‌های سرد آشنایی دارم. بدبین‌ها ممکن است بگویند یک معجزه بزرگ غایب است: تضمین اینکه همهٔ مسافران زنده به مقصد برسند، و این نکته برای من هم آزاردهنده بود. «17 معجزه» فیلمی ملایم و خوش‌نماست و وِید نسبت به دیگر بازیگران برجسته‌تر ظاهر می‌شود؛ مگر تراویس اِبرهارد که در نقش مردی کوتاه‌قامت بسیار دوست‌داشتنی ظاهر می‌شود. دیدن این فیلم آسیبی ندارد.