فیلم The Trial of Joan of Arc 1962

راهی که رابرت برسون و لئونسه-هنری بورل برای ساخت این فیلم نسبتاً کوتاه در پیش گرفته‌اند، بسیار تأثیرگذار و تداعی‌برانگیز است. در کمی بیش از یک ساعت، تفسیر بسیار تیره‌ای از آخرین هفته‌های زندگی ژاندارک به ما ارائه می‌دهد؛ اسیر، دست‌کاری‌شده و در معرض میزان عظیمی از خشونت فکری قرار گرفته—توسط کلیسا و دولتی که مصمم بودند او را به آتش بسپارند، چه گناهکار باشد...

راهی که رابرت برسون و لئونسه-هنری بورل برای ساخت این فیلم نسبتاً کوتاه در پیش گرفته‌اند، بسیار تأثیرگذار و تداعی‌برانگیز است. در کمی بیش از یک ساعت، تفسیر بسیار تیره‌ای از آخرین هفته‌های زندگی ژاندارک به ما ارائه می‌دهد؛ اسیر، دست‌کاری‌شده و در معرض میزان عظیمی از خشونت فکری قرار گرفته—توسط کلیسا و دولتی که مصمم بودند او را به آتش بسپارند، چه گناهکار باشد چه بی‌گناه. فلورنس دیلی در نقش اصلی فوق‌العاده است؛ احتمالاً بهترین نوع شخصیت‌پردازی این زن که تاکنون دیده‌ام. ژان-کلود فورنو هم در نقش اسقف دادستان «کوشون» در اوج توانایی‌اش ظاهر می‌شود و تصویری از مردی به ما نشان می‌دهد که تا حد امکان از هر نوع مهربانی مسیحی تهی است. با اینکه سرنوشت این روح عذاب‌دیده برای همگان روشن است، برسون هنوز موفق می‌شود مقدار قابل‌توجهی خوش‌بینی برانگیزد: آیا ممکن است این بار پایان ماجرا متفاوت باشد؟ دیالوگ‌ها ساده‌اند؛ نه به‌معنای خسته‌کننده، بلکه به‌صورتی واقع‌گرا و بدون زرق‌وبرق. فیلم‌برداری نیز ساده و تقریباً ابتدایی است؛ در واقع همین سادگی به اصالت و باورپذیری فضای آن زمان می‌افزاید. اگر قرار است فیلمی درباره این رویداد تاریخی ببینید، این فیلم باید انتخاب شما باشد.