فیلم Air Force One 1997

این فیلم یک اکشنِ سرگرم‌کننده است. بعضی‌ها در سایت‌هایی مثل راتن تومیتوز از میهن‌پرستی بیش از حد فیلم گلایه کرده‌اند، اما با توجه به نامِ فیلم و بازیگرانش، چنین انتظارهایی منطقی نیست. اگر از فیلم‌های اکشن آمریکایی خوش‌تان نمی‌آید به‌خاطر حضور عناصری از میهن‌پرستی، بهتر است اصلاً سراغشان نروید. برای ما این فیلم دو ساعت مفرح بود و مهم‌تر اینکه هریسون فورد در نقش اصلی...

این فیلم یک اکشنِ سرگرم‌کننده است. بعضی‌ها در سایت‌هایی مثل راتن تومیتوز از میهن‌پرستی بیش از حد فیلم گلایه کرده‌اند، اما با توجه به نامِ فیلم و بازیگرانش، چنین انتظارهایی منطقی نیست. اگر از فیلم‌های اکشن آمریکایی خوش‌تان نمی‌آید به‌خاطر حضور عناصری از میهن‌پرستی، بهتر است اصلاً سراغشان نروید. برای ما این فیلم دو ساعت مفرح بود و مهم‌تر اینکه هریسون فورد در نقش اصلی حضور دارد. خلاصه داستان: پس از آنکه یک تروریست روسی (با بازی گری اولدمن) همراه همدستانش هواپیمای اختصاصی رئیس‌جمهور را تسخیر می‌کند، رئیس‌جمهور (هریسون فورد) می‌کوشد خانواده‌اش و سایر گروگان‌ها را نجات دهد. نقش‌های مکمل توسط بازیگرانی همچون گلن کلوز (معاون رئیس‌جمهور)، دین استاکول (وزیر دفاع) و ویلیام اچ. میسی بازی شده است. فیلم 1997 و در ژانر تعلیق سیاسی/هیجان ساخته شده که می‌توان آن را ترکیبی از «آن‌سِیج» و «تصمیم اجرایی» دانست؛ هرچند شاید آن دو را ترجیح بدهید، اما این فیلم هم در همان سطح قرار دارد. برخی صحنه‌های زندان روسیه در زندان منسفیلد اوهایو فیلم‌برداری شده که پیش‌تر محل فیلم‌برداری «رهایی از شائوشنک» بوده است. لوکیشن‌های دیگر شامل دانشگاه کیس وسترن رزرو (قصر ریاست‌جمهوری قزاقستان)، فرودگاه ریکن‌بکر، فرودگاه لس‌آنجلس و غیره است. مدت زمان فیلم حدود ۲ ساعت و ۴ دقیقه است. نقد کلی: طرح داستان ساده اما مؤثر است و از ابتدا تا پایان هیجان را حفظ می‌کند. کارگردانی ولفگانگ پترسن متوازن است و بین سکانس‌های اکشن و لحظات شخصیت‌محور تعادل برقرار می‌کند. تصویربرداری در فضای محدود هواپیما تنش را افزایش می‌دهد و سکانس‌های اکشن به‌خوبی فیلم‌برداری شده‌اند؛ هرچند گاهی جلوه‌های ویژه در بازسازی برخی صحنه‌ها چندان واقع‌گرایانه به‌نظر نمی‌رسند. فورد با اجرای مقتدرانه و جدی‌اش نقش را به‌خوبی حمل می‌کند و گری اولدمن هم به‌عنوان ضدقهرمان حضور به‌یادماندنی‌ای دارد. بازیگران مکمل نیز وزن سیاسی داستان را تقویت می‌کنند. موسیقی جری گلدسمیت هم با تم قوی و قهرمانانه‌اش تجربه تماشای فیلم را بهبود می‌بخشد. نقاط ضعف: برخی لحظات فیلم نیاز به چشم‌پوشی از باورپذیری دارند و جلوه‌های ویژه گاهی بیش از حد اغراق‌آمیز هستند. با این حال، اگر هنگام تماشا زیاد به جزئیات فکر نکنید، فیلم اکشن قابل‌قبولی است و از تماشایش لذت خواهید برد. نتیجه‌گیری: «ایر فورس وان» با بازی برجسته هریسون فورد و گری اولدمن، کارگردانی قابل قبول و ضرب‌آهنگ مناسب، یک تریلر اکشن سرگرم‌کننده و محکم است که در ژانر خود کلاسیک به‌حساب می‌آید.