فیلم Flight 7500 2014

فیلم Flight 7500 در برخاستن ناتوان است: فیلمنامه‌ای ضعیف و داستانی که وعدهٔ عمق می‌داد اما آن را محقق نمی‌کند. فیلم پر از فرصت‌های از دست رفته است و تصویربرداری ناهماهنگ به نظر می‌رسد، اغلب روی عناصری تمرکز می‌کند که مهم به‌نمای می‌آیند اما هرگز بازگشتی به آن‌ها دیده نمی‌شود. گاهی اوقات انگار تدوین زیبایی‌شناسانه را بر روایت ترجیح می‌دهد، گویا هر قاب قرار است...

فیلم Flight 7500 در برخاستن ناتوان است: فیلمنامه‌ای ضعیف و داستانی که وعدهٔ عمق می‌داد اما آن را محقق نمی‌کند. فیلم پر از فرصت‌های از دست رفته است و تصویربرداری ناهماهنگ به نظر می‌رسد، اغلب روی عناصری تمرکز می‌کند که مهم به‌نمای می‌آیند اما هرگز بازگشتی به آن‌ها دیده نمی‌شود. گاهی اوقات انگار تدوین زیبایی‌شناسانه را بر روایت ترجیح می‌دهد، گویا هر قاب قرار است مانند یک عکس منظره باشد تا اینکه خدمتی به قصه کند. فیلمنامه با دیالوگ‌های ناجور و ناهماهنگ آسیب می‌بیند؛ مثلاً شخصی خفه شده و نفس‌زنان می‌گوید «نمی‌توانم نفس بکشم»، و بلافاصله دیگری می‌پرسد «حالت خوبه؟». بحث دربارهٔ ارواح مردگان با نوعی بی‌اعتنایی عجیب مطرح می‌شود که سنگینی این لحظات را از بین می‌برد. این فقدان کشش عاطفی باعث شده دیالوگ‌ها توخالی و پاره‌پاره به نظر برسند. در مورد بازی‌ها، اجراها متغیرند. امی اسمارت حداکثر تلاشش را با متریال محدود انجام می‌دهد، اما نقش فرصت چندانی برای بروز ندارد. رایان کوانتن، که نقش لنس مورل را بازی می‌کند و نخستین شخصی است که می‌میرد، تأثیرگذارترین اجرا را ارائه می‌دهد. در مجموع، Flight 7500 پتانسیل داشت، اما با فیلمنامهٔ سطحی، بازی‌های کم‌جان و تدوینی گیج‌کننده، نتوانسته تأثیر ماندگاری برجای بگذارد.