فیلم The 355 2022

بازیگران عالی‌اند؛ فقط حیف که بقیه‌ی فیلم «The 355» در همان سطح آن‌ها نیست. جسیکا چستین، دیان کروگر، لوپیتا نیونگ‌او، پنلوپه کروز و فان بینگ‌بینگ همگی تهیه‌کننده‌اند و اجراهای لذت‌بخشی ارائه می‌دهند؛ برای من هرگز خسته‌کننده یا آزاردهنده نبودند. آن‌ها بزرگ‌ترین نقطه‌ قوت فیلم‌اند. در سایر بخش‌ها نکته‌ی مثبتی به‌سختی پیدا می‌شود — شاید فیلم‌برداری در حدی جزئی. متأسفانه پس از تماشا احساس ناامیدی کردم....

بازیگران عالی‌اند؛ فقط حیف که بقیه‌ی فیلم «The 355» در همان سطح آن‌ها نیست. جسیکا چستین، دیان کروگر، لوپیتا نیونگ‌او، پنلوپه کروز و فان بینگ‌بینگ همگی تهیه‌کننده‌اند و اجراهای لذت‌بخشی ارائه می‌دهند؛ برای من هرگز خسته‌کننده یا آزاردهنده نبودند. آن‌ها بزرگ‌ترین نقطه‌ قوت فیلم‌اند. در سایر بخش‌ها نکته‌ی مثبتی به‌سختی پیدا می‌شود — شاید فیلم‌برداری در حدی جزئی. متأسفانه پس از تماشا احساس ناامیدی کردم. نیمه‌ی دوم واقعاً کند می‌شود و یک «چرخش» داستانی بسیار ضعیف دارد. نیمه‌ی اول کامل نیست اما پتانسیل دارد؛ وقتی گروه بالاخره متحد می‌شود، جلب توجه می‌کند. تدوین هم کمی مشکل‌دار است. چندین سکانس دیالوگ‌محور وجود دارد که ارزش خاصی ندارند، به‌خصوص اوایل بین چستین و سباستین استن. اوضاع وقتی سکانس‌های اکشن آغاز می‌شود بهتر می‌شود — هرچند آن‌ها خارق‌العاده نیستند اما رضایت‌بخش‌اند؛ مشکل بخش‌های میانی است که این اثر ۲۰۲۲ را پایین می‌آورد. امتیاز: ۶/۱۰ (با وجود بازی خوب بازیگران که نزدیک بود باعث شود امتیاز را ۷/۱۰ بدهم). فیلم اکشن-جهانی نسبتاً بی‌روحی که به نظر می‌رسد سیمون کینبرگ، نویسنده و کارگردان، قصد داشته از مجموعه بورن تقلید کند (به‌خصوص فیلم‌برداری و موسیقی). داستان نازک، قابل‌پیش‌بینی و آشناست — شاید شبیه Casino Royale با بخش‌هایی مثل فروش کوتاه‌مدت سهام — اما داستان ضعیف اگر بازیگران اصلی حداقل شیمی میان خود داشتند قابل‌تحمل بود، که من آن را احساس نکردم، هرچند چند نفر بازیگران خوبی‌اند. این فیلم هم یکی دیگر از آثاری است که سازندگانش آن را برای یک فرنچایز بالقوه در نظر گرفته‌اند و پایان را باز گذاشته‌اند. شاید پتانسیل وجود داشت و زیر نظر کارگردان بهتر می‌توانست فیلم سرگرم‌کننده‌تری باشد، اما در نهایت فراموش‌شدنی بود. امتیاز: ۲.۲۵/۵. «The 355» اجرای بسیار خوبی از همه‌ی بازیگران دارد — به‌ویژه جسیکا چستین و لوپیتا نیونگ‌او. با این حال، فیلمنامه‌ی کلیشه‌ای، دیالوگ‌های ضعیف و شخصیت‌های کم‌توسعه‌یافته، فیلمی با این‌همه پتانسیل را به یکی دیگر از ناامیدی‌های سیمون کینبرگ تبدیل کرده است. سکانس‌های اکشن طراحی حرکات جالبی دارند، اما استفاده از برش‌های سریع و دوربین لرزان همیشه مؤثر نیست. روایت مملو از فرمول‌های مرسوم ژانر است و تلاش‌هایی برای پرداختن به موضوع فمینیسم چندان موفق نیست. شخصاً فیلم تا حدودی با فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی نجات می‌یابد، زیرا این مسئله به افزایش میزان سرگرمی کمک کرده است. امتیاز: C. فیلمی تماماً با بازی زنان؛ ممکن است من آن را دوست داشته باشم، به‌ویژه چون معمولاً تماشای چستین و کروگر را دوست دارم. مقداری اکشن و تنش هست، اما همه‌چیز مصنوعی به‌نظر می‌رسد، طوری که گویی تولیدی چینی است. وقتی کمی از گفتمان پیشرو هم به آن اضافه می‌شود، برای برخی جذاب‌تر می‌شود — حداقل برای آن‌ها «محتوا» محسوب می‌شود. بله، در اینجا محتوا اغلب با تحقیر جایگزین شده است. این زنان کاریزماتیک و جذاب‌اند (به‌جز بینگ‌بینگ که برای چشم و گوش من آزاردهنده است) و باید کنار هم باشند... اگر فقط می‌شد به این شخصیت‌ها بیش از ده دقیقه اول بیشتر باور کرد. اگر داستان را کنار بگذاریم، همه‌ی بازیگران در حد قابل قبولی ظاهر شده‌اند. به‌نظر می‌رسد فیلم شبیه کاری است که یک نوجوان تنبل نوشته و مادر قاطعش کمکش کرده — اینکه چرا کسی چنین پروژه‌ای را دنبال کرده، سؤال‌برانگیز است. اگر پنلوپه کروز مهارت‌های جاسوسی‌اش را نشان می‌داد، فیلم هیجان‌انگیزتر می‌شد. با اینکه «The 355» شاید فیلمی در سطح یک بلاک‌باستر شاخص نباشد، اما همچنان تا حدی سرگرم‌کننده است. فیلم تقریباً تمام دیالوگ‌ها و تیپ‌های شخصیتی مرسوم آثار جاسوسی را دارد، اما با این وجود توانسته مخاطب را سرگرم کند، هرچند نه چندان قوی. بازیگران درخشان‌اند و اجراها محکم‌اند. متأسفانه فیلم با فیلمنامه‌ای کلیشه‌ای و کم‌خلاق که بسیار قابل‌پیش‌بینی است، دچار لغزش می‌شود و خطرات و تهدیدها را کمتر ملموس نشان می‌دهد. بعد از تماشا حس نکردم زمانم هدر رفته، اما نمی‌توانم آن را به دیگران توصیه کنم. جسیکا چستین، لوپیتا نیونگ‌او و دیگر بازیگران گویا از کار روی این پروژه لذت برده‌اند و شیمی میانشان سرگرم‌کننده است؛ با این‌حال دیالوگ‌های کهنه مانع از آن شدند که اثر، عالی شود. کاش فیلم با بودجه‌ای بیشتر و کارگردانی باتجربه‌تر ساخته شده بود؛ نقاط قوتی داشت که با وجود تمام ضعف‌ها، فیلمی قابل قبول به حساب می‌آید، اما می‌توانست به‌راحتی تبدیل به فیلمی عالی شود. ظریف اما بی‌جاذبه. اجرا زیباست، اما لذت‌بخش نیست، عمق ندارد و شخصیت‌ها واقعاً دوست‌داشتنی نیستند. شخصیت‌ها خیلی شبیه هم‌اند، بد نوشته شده‌اند و به‌اندازه‌ی کافی رشد نکرده‌اند تا جالب باشند. قصه بسیار معمولی است و این زمانی جواب می‌دهد که شخصیت‌ها جذاب باشند — اما این شخصیت‌ها اصلاً چنین نیستند. دیدن این فیلم ارزش وقت گذاشتن ندارد.