فیلم Get the Gringo 2012

من همیشه مل گیبسون را دوست داشته‌ام و واقعاً برایم مهم نیست چقدر مست یا از نظر سیاسی نامتعارف باشد. هنوز هم دوست دارم او را در فیلم‌ها ببینم و این فیلم به طرز غافلگیرکننده‌ای خوب از کار درآمد. فیلم در بیشتر کشورها اکران سینمایی داشت، جز آمریکا که مستقیماً در VOD عرضه شد—موضوعی که برایم کمی تعجب‌آور بود. این اثر بسیار بهتر از بسیاری...

من همیشه مل گیبسون را دوست داشته‌ام و واقعاً برایم مهم نیست چقدر مست یا از نظر سیاسی نامتعارف باشد. هنوز هم دوست دارم او را در فیلم‌ها ببینم و این فیلم به طرز غافلگیرکننده‌ای خوب از کار درآمد. فیلم در بیشتر کشورها اکران سینمایی داشت، جز آمریکا که مستقیماً در VOD عرضه شد—موضوعی که برایم کمی تعجب‌آور بود. این اثر بسیار بهتر از بسیاری از فیلم‌هایی است که الآن در سینماها نمایش داده می‌شوند و به‌نظر می‌رسد ریاکاران طرفدارِ «سیاسی‌صحیح» در این موضوع بی‌تأثیر نبوده‌اند. شخصاً اجرای مل گیبسون را خیلی پسندیدم؛ او به‌خوبی در نقشش جا افتاده و بازی قابل‌قبولی ارائه داده است. فضاسازیِ زندانی عجیب که شبیه ترکیبی از الکاتراز و فری‌تاون کریستیانیا در کپنهاگ به‌نظر می‌رسید، واقعاً جالب بود—چنین فضایی را می‌شد به‌راحتی در یکی از فیلم‌های تارانتینو هم تصور کرد. روایت طعنه‌آمیز و تا حدی کنایه‌آمیزِ گیبسون هم برایم خوشایند بود. داستان در مجموع قابل‌قبول بود؛ شاید خیلی باورپذیر نباشد اما برای این نوع فیلم اکشن کافی است. صحنه‌های اکشن خوبی در فیلم وجود دارد، ولی فیلم را با اکشن انباشته نکرده‌اند؛ صحنه‌های اکشن به‌خوبی پخش شده‌اند و هر وقت شروع می‌کنند کیفیتِ خوبی دارند. درست است که بعضی صحنه‌ها کمی دلخراش‌اند، ولی رده‌بندی R به‌نظر من تا حدی اغراق‌آمیز می‌آید. با این حال من شخصاً ترجیح می‌دهم یک فیلم با رده‌بندی R و چند برش را ببینم تا یک نسخه PG-13 که به‌خاطر محافظه‌کاری کلیتِ صحنه‌ها را بریده‌اند. البته جاهایی هم فیلم مضحک می‌شود، مثل اینکه چه‌قدر راحت مل می‌تواند از زندان فرار کند و وقتی دلش بخواهد برای یک «سفر کاری» به آمریکا برود، یا کل قضیه انجام عمل پیوند در یک زندان کثیف که کمی غیرمنطقی به‌نظر می‌آید. ممکن است خودِ مل هنگام نوشتن جمله «بذار سرِ جای خودش» آن را خنده‌دار دیده باشد، اما برای من تا حدودی بچگانه درآمد. در نهایت، این فیلم نسبتاً لذت‌بخش است؛ فیلمی مناسب برای تماشای بعد از یک روز کاری، وقتی می‌خواهید کمی از فکر و خیال فاصله بگیرید و فقط بنشینید و چیزی را تماشا کنید که به حداقل تمرکز نیاز دارد.