فیلم Pacific Heights 1990

فیلم Pacific Heights به کارگردانی جان شلزینگر و نویسندگی دنیل پاین است. بازیگران اصلی آن مایکل کیتون، ملانی گریفیت، متیو موداین، لوری متکالف و ماکو هستند. موسیقی اثر از هانس زیمر و فیلم‌برداری توسط امیر م. مکری انجام شده است. زوج جوان پتی و دریک تمام دارایی‌شان را صرف خرید خانه‌ای بزرگ در محله مرفه Pacific Heights سان‌فرانسیسکو می‌کنند. با دو آپارتمان برای اجاره، فکر می‌کنند...

فیلم Pacific Heights به کارگردانی جان شلزینگر و نویسندگی دنیل پاین است. بازیگران اصلی آن مایکل کیتون، ملانی گریفیت، متیو موداین، لوری متکالف و ماکو هستند. موسیقی اثر از هانس زیمر و فیلم‌برداری توسط امیر م. مکری انجام شده است. زوج جوان پتی و دریک تمام دارایی‌شان را صرف خرید خانه‌ای بزرگ در محله مرفه Pacific Heights سان‌فرانسیسکو می‌کنند. با دو آپارتمان برای اجاره، فکر می‌کنند حساب و کتاب‌شان جور درمی‌آید، اما یکی از مستأجران، مردی مرموز به نام کارتر هیز (با بازی کیتون)، خیلی زود ثابت می‌کند که به هیچ‌وجه مستأجر ایده‌آل نیست. در این فیلم دو بُعد ترس‌آور هم‌زمان وجود دارد: یکی مستأجر جهنمی و دیگری قوانینی که او را محافظت می‌کنند و او از شکاف‌های سیستم سوءاستفاده می‌کند. سازندگان در سراسر فیلم توانسته‌اند حس ناآرامی را حفظ کنند؛ تهدید مرموزی که وارد خانه‌ای می‌شود و همهٔ برگ‌ها را در دست دارد، حضوری دائمی و هراس‌انگیز است. شلزینگر در دو سوم اول فیلم یک تریلر حساب‌شده و فشرده می‌سازد، اما متأسفانه در اوج تعقیب و گرگ‌میش داستان، فیلم به جای منطقی شدن، بیش از حد بی‌منطق می‌شود. کیتون عملکرد فوق‌العاده‌ای دارد و با گسترش جنبه‌های تاریک بازی اش از نقش بروس وِین، شخصیتی آرام و در عین حال ترسناک و قانع‌کننده ارائه می‌دهد. گریفیت نیز بازی قابل قبولی دارد و خوشایند است که یک شخصیت زنانه با زیرکی و ابتکار قابل توجه نشان داده می‌شود، اما در بخش پایانی فیلمنامهٔ پاین که جدال روانیِ «روان‌پریش در برابر زن خیر» بیش از حد دور از واقعیت می‌نماید، هر دو بازیگر تا حدی آسیب می‌بینند. موداین هم بازیگر چندان قابلی برای ایفای نقش شوهر خشمگینی که انتظار می‌رود، نیست. در مجموع فیلمی آمیخته از نقاط قوت و ضعف است، اما قلبی تریلری و تپنده دارد که آن را بالاتر از متوسط نگه می‌دارد. امتیاز: 6.5/10