فیلم Klute 1971

وقتی بری بی‌خبر وارد زندگی کلات می‌شود، دیگر هیچ‌چیز مثل قبل نخواهد بود. «کلات» به کارگردانی آلن جی. پاکولا و نوشتهٔ اندی و دیو لوئیس است. در آن جین فوندا، دونالد سادرلند، چارلز چیوفی و روی شایدر بازی می‌کنند. موسیقی فیلم ساختهٔ مایکل اسمال و فیلم‌برداری از گوردون ویلیس است. وقتی تاجر تام گرونمن (رابرت میلی) به‌طرزی مرموز ناپدید می‌شود، کارآگاه خصوصی جان کلات (سادرلند) برای روشن...

وقتی بری بی‌خبر وارد زندگی کلات می‌شود، دیگر هیچ‌چیز مثل قبل نخواهد بود. «کلات» به کارگردانی آلن جی. پاکولا و نوشتهٔ اندی و دیو لوئیس است. در آن جین فوندا، دونالد سادرلند، چارلز چیوفی و روی شایدر بازی می‌کنند. موسیقی فیلم ساختهٔ مایکل اسمال و فیلم‌برداری از گوردون ویلیس است. وقتی تاجر تام گرونمن (رابرت میلی) به‌طرزی مرموز ناپدید می‌شود، کارآگاه خصوصی جان کلات (سادرلند) برای روشن کردن ماجرا استخدام می‌شود. کلات به نیویورک می‌آید و به سرنخی می‌رسد که او را به زنی تن‌فروشِ سطح‌بالا به نام بری دنیلز (فوندا) می‌رساند، کسی که گفته می‌شود نامه‌های زیادی با گرونمن ردوبدل کرده بود. رابطه‌ای نامطمئن میان کلات و بری شکل می‌گیرد، اما وقتی معلوم می‌شود که او توسط شخصی تهدیدآمیز تعقیب می‌شود، کلات بیش از آنچه تصور می‌کرد درگیر ماجرا می‌شود. آلن جی. پاکولا، که سازندهٔ سینمای پارانویا در دههٔ ۱۹۷۰ شناخته می‌شود، با حس تیزِ خود برای تشدید تدریجی تنش، «کلات» را به نوآر نوئی فشرده و تهدیدآمیز بدل می‌کند. او نیویورکی را به تصویر می‌کشد که در فشردگی و خفقان شهری فرو رفته است؛ مکانی پر از ارواح سرگشته، سوءاستفاده‌کنندگان احساساتی و قتل‌های سرشار از بار جنسی. در مرکز این فضا، جان و بری قرار دارند—دو نفر که در جستجوی معنا و جهت در زندگی‌اند و به‌واسطهٔ وضعیتی افسرده‌کننده به هم پیوسته‌اند. ساختار روانی هر یک نشان‌دهندهٔ پیچیدگی است، اما این فصل از زندگی‌شان ساده نیست. جنبهٔ معمایی روایت چندان قوی نیست، اما نیازی هم به آن ندارد؛ زیرا قدرتِ شخصیت‌پردازی‌های اصلی و فضاسازی‌ای که با کارگردانی کم‌تکلف پاکولا و عکاسیِ وهم‌آلود ویلیس خلق شده، کافی است. فوندا درخشان است: موجودی پر از تعارضات عاطفی—جذاب، جنگجو و در عین حال به‌شدت شکننده—که شایستهٔ جایزهٔ اسکار بود. سادرلند نیز به همان اندازه موفق است و اضطراب‌های درونی جان را پشتِ نقابِ خونسردی و تظاهر پنهان می‌کند. شایدر و چیوفی هم پشتیبانی قوی و گویا ارائه می‌دهند. «کلات» نوآر نوی قدرتمندی است که ادای احترامی به تکنیک‌های عالی سینماست؛ فیلمی که در آن داستان و شخصیت‌ها بر تکانش‌های صرفاً حسی ارجحیت دارند. ۸.۵/۱۰