فیلم The Glass House 2001

دغدغه اصلی The Glass House نبودِ تعلیق است؛ فیلم در ساخت یک معمای پلیسی/هیجانی گامی اساسی را از دست می‌دهد. داستان درباره دختری نوجوان یتیم (لی‌لی سوبیسکی) و برادر کوچکش است که نزد قیم‌های والدین‌شان (استلان سکارسگارد و دایان لین) به زندگی در مالیبو ادامه می‌دهند، اما این دو لزوماً آن دوستان دلسوز والدین به‌نظر نمی‌آیند. بروس دِرن در نقشی حقوقی حضور دارد. فیلم با حال‌وهوای...

دغدغه اصلی The Glass House نبودِ تعلیق است؛ فیلم در ساخت یک معمای پلیسی/هیجانی گامی اساسی را از دست می‌دهد. داستان درباره دختری نوجوان یتیم (لی‌لی سوبیسکی) و برادر کوچکش است که نزد قیم‌های والدین‌شان (استلان سکارسگارد و دایان لین) به زندگی در مالیبو ادامه می‌دهند، اما این دو لزوماً آن دوستان دلسوز والدین به‌نظر نمی‌آیند. بروس دِرن در نقشی حقوقی حضور دارد. فیلم با حال‌وهوای ملانکولیک و ریتمی در حد درام‌های غم‌انگیز آغاز می‌شود و بعدها به سمت تریلر معلق‌ساز حرکت می‌کند؛ روندی شبیه برخی آثار دیگر که به‌جای یک جهش ناگهانیِ اکشن، روی تهدیدات آرام و روان‌شناختی تکیه دارد. رابی (با بازی سوبیسکی) اغلب در نقش دختری عبوس و کم‌حرف ظاهر می‌شود که این ویژگی تا حدی با موقعیت هماهنگ است اما به فیلم حالتی کم‌جان می‌دهد. سکارسگارد با حضور خنک و محدودش لایه‌ای از تهدید را اضافه می‌کند و بازی او در کنار اجراهای قابل‌قبول دیگر بازیگران، از نقاط قوت اثر است. از نظر تصویربرداری و طراحی مکان، خانهٔ سرد و مدرنِ مالیبو به‌خوبی به فضای متشنج فیلم کمک می‌کند و محیط به‌عنوان عاملی مؤثر در ایجاد اضطراب عمل می‌کند. مشکل اصلی، پیش‌بینی‌پذیر بودن بعضی نقاط داستان است؛ هرچند برخی منتقدان پایان فیلم را کاملاً قابل حدس می‌دانند، ولی در مسیر رسیدن به آن پایان هنوز اندازه‌ای کنجکاوی و کشش وجود دارد که مخاطب را همراه نگه دارد. مدت زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۴۶ دقیقه است و در منطقهٔ مالیبو/لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده است. در مجموع The Glass House فیلمی نیست که شما را شگفت‌زده کند، اما اگر دنبال تریلری جوی، با بازی‌های مناسب و فضاسازی سرد هستید، ارزش تماشا کردن را دارد؛ اگر هم انتظار تعلیق و پیچش‌های غیرقابل‌پیش‌بینی دارید، ممکن است شما را ناامید کند.