فیلم Untraceable 2008

چیز جدیدی ندارد و فقط ثابت می‌کند که ژانر وحشت در سال ۲۰۰۸ به تازگی و نیرو نیاز داشت. جنیفر مارش مأمور سرویس مخفی است که در جرایم اینترنتی تخصص دارد. روزی با سایتی روبه‌رو می‌شود که قابل ردیابی نیست؛ میزبان آن، برای سرگرم‌کردن تماشاگران، قتل‌هایی دردناک اجرا می‌کند. نکته تأثیرگذار ماجرا این است که هرچه تعداد بینندگان بیشتر شود، مرگ سریع‌تر رخ می‌دهد — و...

چیز جدیدی ندارد و فقط ثابت می‌کند که ژانر وحشت در سال ۲۰۰۸ به تازگی و نیرو نیاز داشت. جنیفر مارش مأمور سرویس مخفی است که در جرایم اینترنتی تخصص دارد. روزی با سایتی روبه‌رو می‌شود که قابل ردیابی نیست؛ میزبان آن، برای سرگرم‌کردن تماشاگران، قتل‌هایی دردناک اجرا می‌کند. نکته تأثیرگذار ماجرا این است که هرچه تعداد بینندگان بیشتر شود، مرگ سریع‌تر رخ می‌دهد — و خب، مردم همان‌قدر که هستند... به‌جز اجرای محکم دایان لین در نقش مارش و چند صحنه مرگ نسبتاً خلاقانه برای طرفداران آثار خشن، چیز زیادی برای توصیه کردن وجود ندارد؛ این فیلم شبیه همان تریلرهای وحشتِ دست‌سازِ تجاری است که هر چندماه یک‌بار عرضه می‌شوند. ضدقهرمان ضعیف است، فیلمنامه کم‌رمق و بی‌الهام است و پایان‌بندی کاملاً پیش‌بینی‌شدنی است. ایده اولیه پتانسیل زیادی داشت — ما در عصر اینترنت زندگی می‌کنیم و سازندگان می‌توانستند بهتر از این با ترس کاربران بازی کنند — اما متأسفانه این فیلم همان‌طور شکست می‌خورد که Stay Alive (۲۰۰۶) شکست خورد: گمان بردنِ این‌که صرفِ داشتن یک ایده جذاب برای ساخت یک اثر ژانری عالی کافی است. اگر از آثار خشونت‌آمیز مثل Hostel یا سری Saw خوشتان می‌آید شاید بخشی از این فیلم برایتان جالب باشد، اما آثاری مانند نسخه‌های اولیه Saw، Cube و My Little Eye خیلی خلاقانه‌تر و سرزنده‌تر بودند. Untraceable بیشتر شبیه یک گاو شیرده بزرگ است که از جیب طرفداران خشونت سود می‌برد؛ کسانی که نمی‌بینند چه ضربه‌ای به سرشان وارد می‌شود. نمره: ۳ از ۱۰ — تنها به‌خاطر دایان لین. فیلمی وحشتناک و سراسر خشونت است. مسئله جرایم سایبری در زمان ما بی‌ارتباط نیست و این موضوع موجب ترس و نگرانی می‌شود.