فیلم Miracle on 34th Street 1994

مطمئن نیستم که واقعاً نیاز به بازآفرینی داشت، اما سر ریچارد آتنبرو احتمالاً بهترین انتخاب برای این تلاش در بازسازی بود. او نقش «کریس کرینگل» را دارد؛ مردی که یک فروشگاه اسباب‌بازی ورشکسته او را برای شرکت در رژهٔ کریسمسشان استخدام می‌کند، چون فرد معمول آن‌ها بیش از حد مشروب می‌نوشد. او با استقبال گرم مواجه می‌شود و به‌زودی در فروشگاه با همهٔ کودکان گفت‌وگو...

مطمئن نیستم که واقعاً نیاز به بازآفرینی داشت، اما سر ریچارد آتنبرو احتمالاً بهترین انتخاب برای این تلاش در بازسازی بود. او نقش «کریس کرینگل» را دارد؛ مردی که یک فروشگاه اسباب‌بازی ورشکسته او را برای شرکت در رژهٔ کریسمسشان استخدام می‌کند، چون فرد معمول آن‌ها بیش از حد مشروب می‌نوشد. او با استقبال گرم مواجه می‌شود و به‌زودی در فروشگاه با همهٔ کودکان گفت‌وگو می‌کند. صداقتی در رفتار او هست — به والدین می‌گوید کجا می‌توانند ارزان‌تر خرید کنند و این برای شغلش مخاطره‌آمیز است! با این حال رؤسایش از نوع‌دوستی او برای بازاریابی استفاده می‌کنند و سود فروشگاه به‌سرعت افزایش می‌یابد. او همه‌جا طرفدار ندارد و پس از یک درگیری خیابانی که در آن عصایش به سر جانشین قبلی‌اش برخورد می‌کند، در دادگاه حاضر می‌شود. به او اتهام حمله وارد نمی‌شود؛ پرونده بیشتر بر سر این است که آیا ادعای او — که ظاهراً غیرممکن به‌نظر می‌رسد — دربارهٔ هویتش قابل قبول است یا نه. شاید بتواند، شاید نه. فیلم کمی طولانی است، اما سر ریچارد با اشتیاق وارد نقش می‌شود. هرچند لهجه‌اش همیشه آن‌قدر مطمئن نیست، نوعی بازیگوشی به نقش می‌بخشد. او از حمایت خوب دادستانی که به‌مرور حیرت‌زده می‌شود — «کالینز» (جی‌تی والش) — و رابرت پروسکی در مقام قاضی برخوردار است. داستان خوشایند و خوش‌روایت است، با طنزی ملایم که به جامعهٔ بدبین و فراموش‌کار نسبت به معنای واقعی کریسمس نقد می‌زند. جذابیت نسخهٔ ۱۹۴۷ را ندارد، اما هنوز برای دیدن در این فصل سال لذت‌بخش است.