انیمیشن Scrooge: A Christmas Carol 2022

نمی‌دانم لزلی بریکاس با این اقتباس انیمیشنیِ ضعف‌یافته چه هدفی را دنبال کرده، مخصوصاً در برابر نسخهٔ برجستهٔ 1970ِ داستان جاودانهٔ چارلز دیکنز. این به آن معنا نیست که لوک ایوانز خوانندهٔ خوبی نیست — صدای دلنشینی دارد که در تئاتر موزیکال می‌نشیند — اما مشکل این است که جذاب‌ترین قطعات (نه همهٔ آن‌ها) بازسازی، خلاصه و به‌روز شده‌اند و کل اثر حس خشکی و...

نمی‌دانم لزلی بریکاس با این اقتباس انیمیشنیِ ضعف‌یافته چه هدفی را دنبال کرده، مخصوصاً در برابر نسخهٔ برجستهٔ 1970ِ داستان جاودانهٔ چارلز دیکنز. این به آن معنا نیست که لوک ایوانز خوانندهٔ خوبی نیست — صدای دلنشینی دارد که در تئاتر موزیکال می‌نشیند — اما مشکل این است که جذاب‌ترین قطعات (نه همهٔ آن‌ها) بازسازی، خلاصه و به‌روز شده‌اند و کل اثر حس خشکی و بی‌روحیِ آزاردهنده‌ای دارد. در جنبهٔ انیمیشن تلاش‌های خلاقانه‌ای شده و استیفن دونلی با کمک بودجهٔ نتفلیکس گروهِ صداپیشگان نسبتاً قابل‌قبولی جمع کرده است، ولی این داستان پیش‌تر بارها روایت شده و بازسازی آن تنها زمانی توجیه دارد که دیدی عمیقاً متفاوت ارائه شود؛ این اثر چنان دید متفاوتی ندارد. «اسکروج» از زبری و زمختی لازم تهی است — چه در شخصیت و چه در لباس — و فیلم در جلب مخاطب و برانگیختن شور ناکام می‌ماند. تماشای آن ممکن است و انکارناپذیر است که «Thank You Very Much» و «I Like Life» هنوز هم باعث تکان خوردن پاها می‌شوند، اما این‌ها در میان چند قطعهٔ جدید ولی فراموش‌شدنی از بریکاس قرار دارند. شاید این نسخه بتواند تماشاگران جدیدی را به دیدن نسخهٔ اصلی یا سایر اقتباس‌های بسیار بهتر این نوولا ترغیب کند؛ در غیر این صورت صرفاً کودکان را جلوی تلویزیون می‌نشاند و چیز بیشتری نیست.