فیلم Spy Hard 1996

فکر می‌کنم لزلی نیلسن باید دربارهٔ همکاری‌اش در این کمدی واقعاً خجالت‌آور تجدیدنظر می‌کرد. لقب‌های او مثل «عامل دیک» و «WD40» یادآور فیلم‌های سبک Carry On هستند و بقیهٔ طنز و دیالوگ‌ها تقریباً کودکانه‌اند. این اثر تقلیدی از باند است، از همان عناوین الهام‌گرفته از موریس بیندر، اما داستان آن حتی از بدترین آثار ایان فلمینگ هم ضعیف‌تر است. نیکولت شرایدن در نقش اوکرینسکی نهایت...

فکر می‌کنم لزلی نیلسن باید دربارهٔ همکاری‌اش در این کمدی واقعاً خجالت‌آور تجدیدنظر می‌کرد. لقب‌های او مثل «عامل دیک» و «WD40» یادآور فیلم‌های سبک Carry On هستند و بقیهٔ طنز و دیالوگ‌ها تقریباً کودکانه‌اند. این اثر تقلیدی از باند است، از همان عناوین الهام‌گرفته از موریس بیندر، اما داستان آن حتی از بدترین آثار ایان فلمینگ هم ضعیف‌تر است. نیکولت شرایدن در نقش اوکرینسکی نهایت تلاشش را می‌کند؛ هر دو دنبال شخصیتی نه‌چندان بیرحم به نام «رانکور» (با بازی اندی گریفیت) می‌روند که البته قصد تسلط بر جهان را دارد، اما ماجراها بارها و بارها به لوده‌گی و کمدی‌های اسلپ‌استیک بی‌مزه می‌افتند. نوع شخصیتِ درِبِن با آن قیافه‌های مضحک و دیالوگ‌های پر از کنایهٔ جنسی دیگر جذابیت ندارد و به نظر می‌رسد فیلم حتی بیش از همان هشتاد دقیقهٔ زمانش کش می‌آید. شاید تنها حاصلش یادآوری این باشد که قسمت‌های اول مجموعهٔ «نِیکد گان» در آغاز چقدر سرگرم‌کننده بودند، ولی در مجموع چیز چندانی برای تحسین در این تلاش ضعیف و به‌شدت مبتنی بر کلیشه نمی‌بینم.