فیلم 100 Rifles 1969

تفنگ‌ها یا چیزهای پیش‌پاافتاده؟ «100 Rifles» را تام گریز کارگردانی کرده و همراه با کلر هافاکر، فیلمنامه را از رمان رابرت مک‌لئود («The Californio») اقتباس کرده است. بازیگران اصلی عبارت‌اند از برت رینولدز، جیم براون، راکل ولچ، فرناندو لاماس و دن اوهرلیهی. موسیقی اثر از جری گلداسمیت و فیلم‌برداری از سسیلیو پانیاگوا است. خلاصه داستان: کلانتر آریزونا، لایدکر (با بازی جیم براون)، به مکزیک می‌رود تا دزد...

تفنگ‌ها یا چیزهای پیش‌پاافتاده؟ «100 Rifles» را تام گریز کارگردانی کرده و همراه با کلر هافاکر، فیلمنامه را از رمان رابرت مک‌لئود («The Californio») اقتباس کرده است. بازیگران اصلی عبارت‌اند از برت رینولدز، جیم براون، راکل ولچ، فرناندو لاماس و دن اوهرلیهی. موسیقی اثر از جری گلداسمیت و فیلم‌برداری از سسیلیو پانیاگوا است. خلاصه داستان: کلانتر آریزونا، لایدکر (با بازی جیم براون)، به مکزیک می‌رود تا دزد بانکی نیمه‌خون‌آشام یاکی جو هررا (برت رینولدز) را دستگیر کند، اما خود را در میانهٔ جنگی میان قوم یاکی و ارتش مکزیک می‌یابد. این وسترن پرهیجان که به‌سمت فضای اسپگتی وسترن گرایش دارد، از ستاره‌های جذاب و عناصر متعارف ژانر بهره می‌برد. فیلم در آلمریا، اسپانیا فیلم‌برداری شده و لوکیشن‌های دیدنی و چشم‌نوازی دارد. دیالوگ‌ها ترکیبی از کلیشه‌ای و فلسفی‌اند که در متن فیلم جای می‌گیرند؛ اثر پرصحنهٔ خشونت است و چندین سکانس اکشن به‌خوبی ساخته شده‌اند. در کنار جدیت، فیلم لحنی بازیگوش و از لحاظ جنسی نیز تاحدی پررنگ است. هرچند بازیگران همیشه در اوج قرار ندارند، اما تماشای شخصیت‌های شرور موذی و تبهکاران محبوب فیلم لذت‌بخش است. در مجموع فیلم سرگرم‌کننده‌ای است. امتیاز: 7/10 درامی تاریخی و فیلمی آمریکایی که به‌طور کنجکاوانه‌ای در اسپانیا فیلم‌برداری شده است (احتمالاً متاثر از موفقیت سه‌گانهٔ سرجیو لئونه در میانهٔ دههٔ ۶۰). داستان در سال ۱۹۱۲ در سونورا رخ می‌دهد: دزدی نیمه‌خون با استفاده از پول سرقتی، صد قبضه تفنگ برای قبیله‌اش خریده تا در برابر ژنرالی مستبد بجنگند. لایدکر، که انگیزهٔ اخلاقی این دزد را درک نمی‌کند و تنها می‌خواهد او را به فینیکس بازگرداند، ناخواسته در مناقشهٔ سیاسی درگیر می‌شود. راکل ولچ یکی از زنان یاکی را بازی می‌کند و دن اوهرلیهی نمایندهٔ «پاسیفیک یونین» است؛ اریک برادن نیز مشاور آلمانی ژنرال بی‌رحم نقش دارد. هرچند «100 Rifles» به سطح افسانه‌ای آثاری چون «خوب، بد و زشت» نمی‌رسد، داستانی جذاب‌تر و ریتمی جمع‌وجورتر دارد. اگرچه دشوار است با موسیقی خیره‌کنندهٔ انیو موریکونه رقابت کرد، قطعهٔ چندوجهی جری گلداسمیت برای این فیلم قابل‌توجه است و بعدها در «The Last Hard Men» (۱۹۷۶) هم بازخوانی شد. راکل ولچ در این فیلم در اوج جذابیت فیزیکی خود است و تهیه‌کنندگان به‌درستی بر این نکته تاکید داشته‌اند. همچنین نقش کوتاه اما چشم‌گیر سُولداد میرندا در آغاز فیلم شایان ذکر است؛ میرندا بازیگری اسپانیایی بود که پیش از مرگ زودهنگامش در ۲۷ سالگی، با فیلمسازان اروپایی سریع‌ساخت همکاری کرده بود. از نظر تاریخی، وقایع در دوران ریاست‌جمهوری ویلیام هوور تافت اتفاق می‌افتد و نیم‌قرنی پس از لغو برده‌داری در آمریکا است، بنابراین بازی جیم براون در نقش یک کلانتر که شغل دشواری را می‌پذیرد از نظر تاریخی مسئله‌ساز نیست. اگرچه «100 Rifles» جزو وسترن‌های محبوب همیشگی نیست، فیلمی محکم و سرگرم‌کننده است و می‌توان آن را از بهترین وسترن‌های برت رینولدز دانست. صحنه‌های فراوانی از اکشن جنوب‌غربی دارد و جیم براون، ستارهٔ سابق NFL، بازیگر قابل‌توجهی نشان می‌دهد. حضور راکل ولچ و سولداد میرندا در اوج توانایی‌شان هم از نقاط قوت فیلم است. مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۹ دقیقه. مکان‌های فیلم‌برداری: اندلسیا، اسپانیا (آلمریا و گرناדה) و مادرید. صحنه‌های عظیمیران صومعه و تصادف قطار پایانی در مادرید فیلم‌برداری شده‌اند. درجهٔ نهایی: B / B-