فیلم The Way He Looks 2014

شاهزاده‌ای خوش‌تیپ دنبال شاهدخت نیست. فیلم برزیلی که به‌عنوان نماینده کشورش برای مراسم اسکار ۲۰۱۵ فرستاده شد، آن‌طور که می‌دانیم خیلی جلو نرفت. یکی دیگر از فیلم‌هایی که از یک فیلم کوتاه اقتباس شده و بازیگران اصلی و نقش‌هایشان از نسخه کوتاه به فیلم بلند منتقل شده‌اند. درامی عاشقانه برای نوجوانان، با تم همجنس‌گرایی و یک مثلث عشقی. روایت ملایم و کم‌هیجانِ عاشقانه‌ای که مناسب تبدیل...

شاهزاده‌ای خوش‌تیپ دنبال شاهدخت نیست. فیلم برزیلی که به‌عنوان نماینده کشورش برای مراسم اسکار ۲۰۱۵ فرستاده شد، آن‌طور که می‌دانیم خیلی جلو نرفت. یکی دیگر از فیلم‌هایی که از یک فیلم کوتاه اقتباس شده و بازیگران اصلی و نقش‌هایشان از نسخه کوتاه به فیلم بلند منتقل شده‌اند. درامی عاشقانه برای نوجوانان، با تم همجنس‌گرایی و یک مثلث عشقی. روایت ملایم و کم‌هیجانِ عاشقانه‌ای که مناسب تبدیل شدن به یک فیلم کامل است. داستان از دید یک دانش‌آموز دبیرستانی نابینا، لئو، گفته می‌شود. او و جی از کودکی با هم دوست‌اند. جی همیشه مثل چشمان او کنار اوست، همراهی که او را تا خانه همراهی می‌کند—تا وقتی که شاگرد جدید، گابریل، وارد می‌شود. کم‌کم اوضاع تغییر می‌کند و آن‌ها تازه می‌فهمند چقدر برای هم ارزشمندند. پس از آن، نقطه‌عطف داستان آغاز می‌شود: همان روایت قدیمی حسادت، اما با بازیگران تازه و روایتی نو، جذاب از کار درآمده است. «در گرفتگی ما، گابریل زمین خواهد بود و تو، ماه.» فیلم با استقبال خوب داخلی، تحسین منتقدان و رتبه‌های بالای سایت‌های فیلم روبه‌رو شد، اما برای من تنها یک فیلم خوب بود. شخصیت‌ها دوست‌داشتنی‌اند و داستان عشق به شکلی بامزه روایت می‌شود، اما برای من کافی نبود تا هیجان‌زده شوم. بی‌تقصیر نیست، اما موضوع همجنس‌گرایی برایم نقطه‌ضعف بود—که البته به‌معنی مخالفت من با همجنس‌گرایی نیست. من «عشق سیام» و «عشق بانکوک» را دوست داشتم. شاید به‌خاطر دگرجنس‌گرا بودنم است، هرچند با فیلم‌هایی مثل «لوتوس‌های آبی» و «بله یا نه» و دیگر فیلم‌های لزبین مشکلی نداشته‌ام. دنیا دیوانه است، پر از آدم‌ها و عشاق دیوانه‌شان. فرمت هرچه باشد، عشق همیشه شیرین است. از ایده فیلم خوشم آمد؛ اگر نقش‌ها از مردانه به زنانه تغییر داشت شاید بیشتر دوستش داشتم. یا ساختار داستان و شخصیت‌پردازی در نیمه اول باید بهتر می‌شد، چون در بخش پایانی همه‌چیز شتاب‌زده و مجبور به جمع‌و‌بند شده به‌نظر می‌رسید. به حرف من گوش نکنید—ممکن است شما از فیلم خوشتان بیاید—اما مراقب باشید و انتظار بیش‌ازحدی که از تحسین‌های گسترده شده است نداشته باشید. 7/10 این فیلمی دوست‌داشتنی و آرام درباره پسری نابینا (گیلهِرمه لوبو) است. در مدرسه او با یک شاگرد جدید (فابیو آودی) آشنا می‌شود که در تلاش او برای استقلال از والدین مهربان اما کنترل‌کننده‌اش؛ از بهترین دوستش «جیوانا» (تِس آموریم) و از محدودیت‌های عملی ناشی از ناتوانی بینایی‌اش به او کمک می‌کند. آن‌ها کم‌کم به هم علاقه‌مند می‌شوند و داستان به موضوعاتی درباره هویت و اعتمادبه‌نفس بدل می‌گردد. داستان شما را غافل‌گیر نمی‌کند، اما اجراها قوی و قابل‌قبول‌اند و گفتگوها روان است. موسیقی‌های گروه Belle & Sebastian هم به‌خوبی در فیلم به‌کار رفته‌اند.