فیلم House of the Long Shadows 1983

یک عمارت ولزی ترسناک با حضور پرایس، لی و کاشینگ نویسندهٔ آمریکایی محبوب، دِزی آرناز جونیور، تصمیم می‌گیرد رمان بعدی‌اش را در عمارت ترسناکی در ولز بنویسد که قرار است خالی باشد… اما خالی نیست. نکتهٔ جذاب و اصلی فیلم نسبتاً کم‌اهمیتِ «خانهٔ سایه‌های بلند» (۱۹۸۳) گرد هم آمدن افسانه‌های سینمای وحشت—وینسنت پرایس، کریستوفر لی و پیتر کاشینگ—است، به‌علاوهٔ جان کارادین. اگر حال و هوای تماشای یک...

یک عمارت ولزی ترسناک با حضور پرایس، لی و کاشینگ نویسندهٔ آمریکایی محبوب، دِزی آرناز جونیور، تصمیم می‌گیرد رمان بعدی‌اش را در عمارت ترسناکی در ولز بنویسد که قرار است خالی باشد… اما خالی نیست. نکتهٔ جذاب و اصلی فیلم نسبتاً کم‌اهمیتِ «خانهٔ سایه‌های بلند» (۱۹۸۳) گرد هم آمدن افسانه‌های سینمای وحشت—وینسنت پرایس، کریستوفر لی و پیتر کاشینگ—است، به‌علاوهٔ جان کارادین. اگر حال و هوای تماشای یک معمای وحشت‌آمیز در عمارت یا قلعهٔ گوتیک بزرگ و اتفاقات وهم‌آلود آن را دارید، فیلم انتخاب مناسبی است. می‌توان آن را نسخهٔ لایو-اکشنِ اسکوبی-دو دانست؛ تنها تفاوت این است که خبری از سگ، نوجوان‌ها یا ون مرموز نیست. دِزی آرناز جونیور (پسر دِزی آرناز و لوسیل بال) در نقش قهرمان داستان عملکرد خوبی دارد و حیف است که پس از این موفقیت‌های ابتدایی در نقش‌های اصلی چندان ادامهٔ راه نداشت. جولی پیزگود بلوند در نقش احتمالاً معشوقهٔ او، مری، بازی رضایت‌بخشی ارائه می‌دهد و لوئیز انگلیش با موی تیره در نقش دیانا هم شایان ذکر است. چیزی لو نمی‌دهم، اما پایان‌بندیِ خوش‌ساخت فیلم بعدها در آثار بهتر بازتاب یافت. هرچند این پایان به‌ظاهر نوآورانه می‌آید، شکسپیر حدود ۳۸۰ سال پیش از آن از همین شیوهٔ روایت استفاده کرده بود. عنصر جالب دیگری از فیلم نیز سه سال بعد در یک فیلم اسلشر به‌کار گرفته شد. در همین راستا، فیلم «کلید» (Clue) به‌وضوح از این اثر الهام گرفت و البته موفق‌تر از آن بود، اما اینجا دنبال شوخی‌های بی‌ربط یا لحظات سُرخوش نباشید. مدت فیلم ۱ ساعت و ۴۲ دقیقه است و فیلم‌برداری آن در راثرفیلد پارک، ایست تیستد، آلتون، همپشایر انجام شده است. امتیاز: B-