فیلم Hostiles 2017

Hostiles (اکران پاییز ۲۰۱۷) — نوشته و کارگردانی اسکات کوپر؛ فیلمنامه برگرفته از داستانی از دونالد ای. استیوارت. بازیگران اصلی: کریستین بیل (کاپیتان جوزف جی. بلاکر)، وس استودی (رییس یلوهاک)، روزاماند پایک، روری کوکران (سرگرد مز)، جاناتان میجرز (سرباز وودسن) و دیگران. موسیقی: مکس ریختر. فیلمبرداری: ماسانوبو تاکایاناکی. مدت زمان: ۲ ساعت و ۱۴ دقیقه. لوکیشن‌های فیلم: نیومکزیکو، آریزونا و کلرادو. داستان در ۱۸۹۲ می‌گذرد: کاپیتان...

Hostiles (اکران پاییز ۲۰۱۷) — نوشته و کارگردانی اسکات کوپر؛ فیلمنامه برگرفته از داستانی از دونالد ای. استیوارت. بازیگران اصلی: کریستین بیل (کاپیتان جوزف جی. بلاکر)، وس استودی (رییس یلوهاک)، روزاماند پایک، روری کوکران (سرگرد مز)، جاناتان میجرز (سرباز وودسن) و دیگران. موسیقی: مکس ریختر. فیلمبرداری: ماسانوبو تاکایاناکی. مدت زمان: ۲ ساعت و ۱۴ دقیقه. لوکیشن‌های فیلم: نیومکزیکو، آریزونا و کلرادو. داستان در ۱۸۹۲ می‌گذرد: کاپیتان افسانه‌ای جوزف بلاکر (بِیل) با اکراه مأمور می‌شود تا رییسِ دشمنِ قدیمی‌شان، یلوهاک (استودی)، و خانواده‌اش را از نیومکزیکو به سرزمین‌های قبیله‌ای شایان در مونتانا همراهی کند تا یلوهاک بتواند در آرامش بمیرد. در مسیر، گروه زنی سوگوار (پایک) را سوار می‌کنند و سفر به‌صورت یک "وسترن جاده‌ای" پرخطر و پرتنش ادامه می‌یابد. فیلم با شروعی قدرتمند و خشونتی تکان‌دهنده مخاطب را می‌گیرد و در ابتدا به‌گونه‌ای جانبدارانه به خشونت گذشته می‌پردازد، اما خیلی زود دیدی متوازن‌تر عرضه می‌کند؛ صحنه‌ها و لحن روایی طوری تنظیم شده که هر دو سوی درگیری نشان داده شوند. گفتگوهای آرام و سنگین در قرارگاه، دستوراتی که بلاکر تمایلی به اجرای آن‌ها ندارد، و سفرِ گروهِ زخمی و آسیب‌دیده — که هم باید از تهدیدهای بیرونی بترسد و هم با دشمنان درونی و درون گروهی روبه‌رو شود — از عناصر قوت داستان‌اند. یکی از قوت‌های فیلم، پرداخت درست شخصیت‌ها و رشد عاطفی قهرمانان است؛ بازی بازیگران واقعاً طبیعی و باورپذیر است. ریتم داستان عمداً کند و نفس‌گیر است که به شخصیت‌ها فرصت نفس کشیدن می‌دهد، ضربه‌های اکشن را مؤثرتر می‌کند و تماشاگر را با مناظر خیره‌کنندهٔ نیومکزیکو و آریزونا همراه می‌سازد. موسیقی محتاطانه و دقیقِ مکس ریختر و فیلمبرداری چشم‌نواز تاکایاناکی هم فیلم را از نظر فنی به اثری برجسته تبدیل کرده‌اند. با این حال، فیلم بی‌نقص نیست. برخی بخش‌ها مصنوعی یا بعید به‌نظر می‌رسند — مثلاً اپیزودِ پوست‌شکار — و بعضی لحظات تلاش می‌کنند پیام‌های عاطفی را با اغراق منتقل کنند (مثلاً اعتذار سرگرد مز زیر باران)؛ در نتیجه فیلم در اندوهی بی‌امان غوطه‌ور می‌شود. نقش بن فاستر (فیلیپ ویلز) هم هرچند جذاب و تند است، اما کوتاه و کم‌استفاده باقی می‌ماند و این حس را ایجاد می‌کند که می‌توانسته حضور مؤثرتری داشته باشد. همچنین یک گره‌گشایی کلیدی در داستان طعمی آزاردهنده بر جای می‌گذارد — نه به حدی که فیلم را نابود کند، اما به‌نظر می‌رسد می‌توانست راه دیگری را در پیش بگیرد، مخصوصاً با توجه به توازنی که فیلم در نشان دادن دو طرف مسئله لحاظ کرده بود. در مجموع، Hostiles اثری است که در آن جلوه‌های فنی، بازی‌ها و بعضی لحظات دراماتیک بسیار خوب کار کرده‌اند و برای طرفداران وسترن لذت‌بخش خواهند بود؛ اما فیلمنامه به بازنویسی جدی نیاز داشت و برخی تصمیم‌های روایی مانع از تحقق کامل پتانسیل فیلم شده‌اند. نمره‌ها و دیدگاه‌های منتقدان دربارهٔ فیلم متفاوت است: از نمرهٔ متوسط (C / C- — ۴.۵/۱۰) و نقدی که می‌گوید فیلم بعد از شروع خوب به هدف نمی‌رسد، تا دیدگاهی که فیلم را دارای جذابیت‌های فراوان می‌داند اما نه یک‌پارچه و کامل (★★½)، و از سوی دیگر نقدهایی که آن را در ردهٔ آثار برجستهٔ وسترن معاصر قرار می‌دهند (نگاه مثبت‌تر که فیلم را با آثاری مثل Dances With Wolves و Unforgiven هم‌ردیف می‌داند).