فیلم Wakefield 2016

مردی که از خانواده‌اش مراقبت می‌کرد — به‌معنای واقعی کلمه! فیلمی شبیه تلاقیِ «پنجره پشتی» و «تنها مانده در ماه» است؛ اثری منحصربه‌فرد، تا حدی بی‌هدف، اما نشان می‌دهد دنیا پر از آدم‌های عجیب است و هر چیزی ممکن است. فیلم بر پایهٔ یک داستان کوتاه هم‌نام ساخته شده و کارگردانی آن را نویسنده‌ای که به سینما روی آورده بر عهده دارد. بخش عمده‌ای از فیلم...

مردی که از خانواده‌اش مراقبت می‌کرد — به‌معنای واقعی کلمه! فیلمی شبیه تلاقیِ «پنجره پشتی» و «تنها مانده در ماه» است؛ اثری منحصربه‌فرد، تا حدی بی‌هدف، اما نشان می‌دهد دنیا پر از آدم‌های عجیب است و هر چیزی ممکن است. فیلم بر پایهٔ یک داستان کوتاه هم‌نام ساخته شده و کارگردانی آن را نویسنده‌ای که به سینما روی آورده بر عهده دارد. بخش عمده‌ای از فیلم به شکل روایت پس‌زمینه روایت می‌شود؛ هرچند قصه فلش‌بک نیست، ولی دیالوگ‌های مستقیم میان شخصیت‌ها کم است. هاوارد ویکفیلد مردی متأهل با دو فرزند است؛ مردی پرتلاش که برای تأمین زندگی خانواده کار می‌کند. اما به نظر می‌رسد دیگر خوشحال نیست، چون اخیراً خانواده‌اش او را نادیده می‌گیرند. فرصتی پیش می‌آید تا بداند خانواده‌اش در غیاب او چه خواهند کرد و شاید این پایان تردیدهایش باشد. اتفاقات بدون برنامه‌ریزی شکل می‌گیرند و مدت و پیامدهای این رخدادها بیشتر در بخش‌های پایانی مطرح می‌شوند. برایان کرَنسْتن عملکرد خیلی خوبی داشت؛ او این روزها در چند فیلم خوب حضور داشته است، هرچند کمی برای این نقش سنّش زیاد به‌نظر می‌رسید. بقیهٔ بازیگران هم قابل قبول بودند، به‌ویژه جنیفر گارنر. قصه ساده اما درگیرکننده است و شاید راهی جدید برای رسیدن به خودشناسی پیش می‌نهد. من کنجکاو بودم پایان چطور رقم بخورد؛ انتظارم کمی ناامیدکننده بود چون پایان نسبتاً محافظه‌کارانه و مطمئنی را انتخاب کرده بود با توجه به روند پیشین. بیشتر تماشاگران انتظار روایت سینمایی معمول با پیچش‌ها و تاب‌وخوردن را دارند، اما این فیلم بیش از همه شبیه زندگی واقعی است—به‌جز اینکه چگونه هاوارد مدت طولانی‌ای در زیرشیروانی زنده می‌ماند و کسی متوجهش نمی‌شود. فلش‌بک‌ها طعم جالبی به داستان می‌دهند؛ وقتی واضحاً طرفدار هاوارد هستید، آن بخش‌های گذشته ممکن است دیدگاه‌تان را تغییر دهد و شما را تا حدی خنثی کند. فضاسازی و شکل‌گیری رخدادها خوب انجام شده، اما احساس می‌کنم همهٔ آن تلاش‌ها کمی بی‌ثمر می‌شود وقتی پایان به‌روشنی پیامدها را مشخص نمی‌کند. با این حال، من از فیلم خوشم آمد و قطعاً توصیه‌اش می‌کنم. امتیاز: ۸/۱۰