مستند The Eagle Huntress 2016

بردگی حیوانات یادم می‌آید وقتی این فیلم برای رقابت اسکار مطرح شد برخی می‌گفتند همه چیز در فیلم صحنه‌سازی شده و واقعی نیست. چون خودم آن زمان فیلم را ندیده بودم، چیزی برای گفتن نداشتم. درست همان موقع فیلم «Brothers of the Wind» را دیده بودم که مستندسازه‌ای اتریشی با موضوعی تقریباً مشابه بود، بنابراین انتظار زیادی از این فیلم داشتم؛ اما بعد از دیدن آن...

بردگی حیوانات یادم می‌آید وقتی این فیلم برای رقابت اسکار مطرح شد برخی می‌گفتند همه چیز در فیلم صحنه‌سازی شده و واقعی نیست. چون خودم آن زمان فیلم را ندیده بودم، چیزی برای گفتن نداشتم. درست همان موقع فیلم «Brothers of the Wind» را دیده بودم که مستندسازه‌ای اتریشی با موضوعی تقریباً مشابه بود، بنابراین انتظار زیادی از این فیلم داشتم؛ اما بعد از دیدن آن ناامید و در عین حال خوشحال شدم که به اسکار راه نیافت. انتظار داشتم حکایتی مغولی ببینم و تا حدی دیدم، اما درباره یک خانواده قزاق بود. علاوه بر زیرنویس زبان فیلم، راوی انگلیسی (صدای دیزی ریلی) در پس‌زمینه برای توضیح رویدادها حضور داشت. این فیلم از نوع مستند مصاحبه‌ای نیست و داستان چند شخصیت را دنبال می‌کند. بخش عمده‌ای از فیلم طبیعی به نظر نمی‌رسید و بیشتر شبیه برنامه‌ریزی شده بود. این نخستین تجربه کارگردانی فیلم‌ساز است؛ مسلماً او توانایی دارد اما انتخاب موضوع چندان مناسب نبوده است. داستان درباره خانواده‌ای کوچ‌نشین در دشت‌های مغولستان است. فیلم با این جمله آغاز می‌شود که هنر آموزش عقاب قدمتی دیرینه دارد. در این خانواده پسر ندارند و این هنر به‌طور سنتی در نسلشان منتقل می‌شود، اما آیشولپان سیزده‌ساله علاقه‌مند است راه پدر را دنبال کند. ماجرا از زمانی آغاز می‌شود که او آموزش را شروع می‌کند تا قبل از شرکت در بزرگ‌ترین جشنواره سالانه کشور، عقاب خودش را داشته باشد. مدتی است فیلمی — به‌ویژه مستند — با این نمره پایین برایم ندیده بودم. من که طرفدار حیواناتم، از همه چیز در فیلم متنفر شدم. بسیاری از کسانی که فیلم را دیدند بدون تفکر آن را تحسین کردند. می‌پرسم آیا همین‌قدر از فیلم‌هایی درباره آدم‌ربایی هم که حقیقت را پنهان می‌کنند استقبال می‌کردند؟ مثلاً فیلم‌هایی که درباره آدم‌ربایی کودکان‌اند، اگر حقیقت جرم را نشان ندهند، آیا باز هم تحسین می‌شوند؟ در این فیلم هم یک جوجه عقاب ربوده می‌شود و این برایم بسیار آزاردهنده بود. برای من این فیلم نمایش سوءاستفاده و بردگی حیوانات است. هر کاری که در فیلم انجام می‌شود برای لذت، ثبت تصویر، کسب آبرو و البته فیلم‌سازی است. ما در دنیای مدرن بسیاری از رفتارهای غیرانسانی را کنار گذاشته‌ایم و این یکی از همان رفتارهایی است که باید هرچه زودتر منسوخ شود. اگر یک کشاورز از حیوانات اهلی در مزرعه‌اش استفاده می‌کند برای تأمین غذا و معیشت مردم است؛ آیا گرفتن یک جوجه عقاب وحشی و آموزش او ارزش مشابهی دارد؟ در واقع این کار به شکار حیوانات دیگر مثل روباه می‌انجامد. اگر عقاب در طبیعت روباه شکار کند، طبیعی است، اما آموزش و استفاده از آن برای انسان عدم تعادل بزرگی ایجاد می‌کند. از حمایت چنین فیلم‌هایی خودداری کنید. خوشحالم که آکادمی آن را نپذیرفت. رقابت نمایش‌داده شده در فیلم خوب بود، اما قلبم شکست وقتی در پرده سوم فیلم حتی بیشتر از این موضوع را ثابت کردند. این فیلم الهام‌بخش نیست، بلکه دل‌آزار و ناخوشایند است. اگر طرفدار حیوانات هستید، از دیدن آن بپرهیزید و کودکان را نیز از تماشای آن منع کنید. این فیلم در فهرست معدودی از آثاری قرار می‌گیرد که واقعاً از دیدنش پشیمانم، مانند «Man vs. Wild». از دیدن آن پشیمانم اما نمی‌دانستم چنین روش‌های بدی هنوز در قرن بیست‌ویکم وجود دارند. اگر عاشق حیوانات هستید مثل من، از آن دوری کنید. در عوض فیلم «Brothers of the Wind» را که زیبا و الهام‌بخش است، بسیار توصیه می‌کنم. فیلمی کاملاً قابل چشم‌پوشی. 01/10