فیلم 16 Blocks 2006

در بعضی لحظات دچار نوسان است، اما «16 Blocks» در مجموع یک تریلر قابل‌قبول است — تریلری که می‌توانم بگویم از آن لذت بردم. بروس ویلیس و ماس دیف در نقش‌های جک و ادی با هم هماهنگ‌اند. به‌خصوص ظاهر ویلیس در بخش عمدهٔ فیلم را دوست داشتم؛ او واقعاً همان‌طوری به نظر می‌رسد که شخصیتش توصیف شده — بازی خوب همراه با گریم مناسب. ماس دیف...

در بعضی لحظات دچار نوسان است، اما «16 Blocks» در مجموع یک تریلر قابل‌قبول است — تریلری که می‌توانم بگویم از آن لذت بردم. بروس ویلیس و ماس دیف در نقش‌های جک و ادی با هم هماهنگ‌اند. به‌خصوص ظاهر ویلیس در بخش عمدهٔ فیلم را دوست داشتم؛ او واقعاً همان‌طوری به نظر می‌رسد که شخصیتش توصیف شده — بازی خوب همراه با گریم مناسب. ماس دیف بازی محکم و قابل‌اطمینانی دارد؛ یادم می‌آید وقتی در «دکستر» ظاهر شد او را دوست داشتم — در اینجا کمی کمتر می‌پسندمش، عمدتاً به‌خاطر صدای آزاردهنده‌اش که گاهی اذیت‌کننده می‌شود. از آن مجموعهٔ تلویزیونی هم بازیگر شخصیت آنجل باتیستا (دیوید زایاس) در فیلم حضور دارد که جالب است. دیوید مورس هم به‌عنوان ضدقهرمان قابل‌قبول است — هرچند شاید انتخاب بازیگر برای نقش منفی می‌توانست قوی‌تر باشد. هیچ‌یک از رخدادهای داستان چندان شوکه‌کننده یا غافل‌گیرکننده نیست؛ هر پیچ‌وخم به‌راحتی قابل‌پیش‌بینی است که به کجا می‌رسد. همچنین شاید فقط من این‌طور احساس کردم، اما یک لحظه در اتوبوس هست که به‌نظر می‌رسد جک می‌خواهد نقشهٔ عجیبی را رو کند و آن‌قدر مهم و غیرمنتظره باشد، اما در نهایت هیچ اتفاق خاصی رخ نمی‌دهد. شاید این حس فقط مختص من باشد. به‌هرحال، در مجموع فکر می‌کنم می‌توانید ۱۰۵ دقیقه تماشای رضایت‌بخش با این فیلم داشته باشید — دست‌کم من این‌طور بودم. «16 Blocks» فیلمی بسیار فضاساز است و بعضی سکانس‌های خیابانی‌اش به‌طرزی تحسین‌برانگیز ساخته شده‌اند. شدت فیلم شما را جذب می‌کند و باعث می‌شود خیلی سریع دربارهٔ هر شخصیت نظر محکمی شکل دهید. اولش شخصیت ماس دیف را آزاردهنده می‌دانستم، اما بعد از چند بار تماشا فهمیدم که اگر او به شخصیتش این‌قدر ویژگی و عمق نمی‌داد، شخصیت بی‌اهمیت می‌شد و این به‌طور جدی فیلم را ضعیف می‌کرد. فکر می‌کنم بروس ویلیس خیلی شجاع بود که نقش جک ماسلی را پذیرفت و آن‌طور که باید به آن متعهد ماند؛ اوست که این فیلم را آن‌چه هست می‌سازد.