فیلم Superbad 2007

«سوپر بد» یکی از کمدی‌های کلاسیک است که تأثیر زیادی بر ژانر کمدی‌های R-rated گذاشت. گرگ موتولا با این فیلم به‌عنوان فیلم‌سازی مطرح شد. این فیلم را واقعاً توصیه می‌کنم؛ به‌ویژه اگر نوجوان خجالتی باشید، توصیه‌ای قاطعانه است. تماشای این فیلم تجربهٔ خوبی بود؛ احتمالاً دوباره هم آن را خواهم دید و آن را پیشنهاد می‌کنم. چند بار فیلم را دیده‌ام و واکنش‌هایم متفاوت بوده: گاهی...

«سوپر بد» یکی از کمدی‌های کلاسیک است که تأثیر زیادی بر ژانر کمدی‌های R-rated گذاشت. گرگ موتولا با این فیلم به‌عنوان فیلم‌سازی مطرح شد. این فیلم را واقعاً توصیه می‌کنم؛ به‌ویژه اگر نوجوان خجالتی باشید، توصیه‌ای قاطعانه است. تماشای این فیلم تجربهٔ خوبی بود؛ احتمالاً دوباره هم آن را خواهم دید و آن را پیشنهاد می‌کنم. چند بار فیلم را دیده‌ام و واکنش‌هایم متفاوت بوده: گاهی فکر می‌کنم بیش از حد بزرگنمایی شده و گاهی کاملاً موافق جذابیت‌هایش هستم—شاید خلق‌وخوی شما هنگام تماشا در قضاوت‌تان تأثیر بگذارد. در کل دیالوگ‌ها، اجرا و فیلمنامه تا حد خوبی خنده‌دارند. فیلم پر از طنزِ خجالت‌آور و موقعیت‌های مضحک است و عمداً طوری طراحی شده که شخصیت‌ها بعدها داستانی جالب برای تعریف کردن داشته باشند، که در این زمینه موفق است. مشکل اصلی این است که قصه حول دو دانش‌آموز دبیرستانی می‌چرخد که در یک ماجراجویی «بیا سراغ رابطه جنسی شدن» نقش‌آفرینی می‌کنند و به‌طرز عجیبی خودشان را از هدف اصلی دور می‌کنند. اگر دقیق‌تر بنگرید، در واقع دو داستان موازی در فیلم هست: «مک‌لاوین» می‌توانست فیلم جداگانه‌ای باشد، اما هیچ‌کدام از دو خط داستانی عمق زیادی ندارند. خلاصهٔ سادهٔ فیلم این است که این نوجوانان تلاش کردند برای تحت‌تأثیر قرار دادن دخترها الکل تهیه کنند، اما تجربهٔ تماشای فیلم خیلی فراتر از این خلاصه است. فیلم داستانی عمیق و پُرافتخار ارائه نمی‌دهد—هرچند سعی می‌کند به شیوهٔ معمولِ «رشد فردی» پیام زندگی هم بدهد—اما در مجموع فیلمی خنده‌دار و گاهی بیش از حد اغراق‌آمیز است. خوب، خنده‌دار، کمی قدیمی. اگر بتوانید کمی طنزِ خجالت‌آور و شوخی‌های تاریخ‌گذشته را تحمل کنید، فیلمی قابل‌قبول است. شاید آن را جزو بهترین فیلم‌ها به‌حساب نیاورم، اما اگر دنبال چیزی سبک و خنده‌دار برای تماشا به‌صورت تفننی هستید، بسیار بامزه است.