فیلم Inside 2021

مقدار شگفت‌انگیزی از تنفر خود-نژادی در این اثر وجود دارد، هرچند نتوانستم کاملاً تشخیص دهم که آیا این موضوع به‌صورت صادقانه ارائه شده است یا خیر. شاید بتوانید این را درباره‌ی بخش عمده‌ای از *Inside* و همچنین دیگر ویژه‌برنامه‌های برنهام بگویید که به وضوح جذابیتی خاص را نشان می‌دهد. با این حال، با توجه به اینکه همه این اتفاقات در یک اتاق می‌افتد، از تنوع مفاهیم...

مقدار شگفت‌انگیزی از تنفر خود-نژادی در این اثر وجود دارد، هرچند نتوانستم کاملاً تشخیص دهم که آیا این موضوع به‌صورت صادقانه ارائه شده است یا خیر. شاید بتوانید این را درباره‌ی بخش عمده‌ای از *Inside* و همچنین دیگر ویژه‌برنامه‌های برنهام بگویید که به وضوح جذابیتی خاص را نشان می‌دهد. با این حال، با توجه به اینکه همه این اتفاقات در یک اتاق می‌افتد، از تنوع مفاهیم ارائه‌شده در وینیت‌ها تحت‌تأثیر قرار گرفتم. یکی از لذت‌بخش‌ترین قسمت‌ها، ویدئوی واکنش بود. اما در نهایت، این اثر به اندازه‌ای جذاب نبود که آن را تا انتها ببینم و حدود نیمه‌راه متوقف شدم. این اثر به خوبی نشان می‌دهد که گذراندن دوران پاندمی کووید چه معنایی دارد؛ چه از نظر پیامدهای بهداشت روانی و چه از نظر اسکرول کردن در رسانه‌های اجتماعی که جایگزین تعامل انسانی شده است که روزگاری آن را بدیهی می‌دانستیم. شخصیتی خود-نفرت‌انگیز و نژادپرست که به نوعی به آنتی‌سمی‌تیسم نیز آغشته است، که به نظر می‌رسد در این روزها برای پیوستن به تیم «رایش چهارم» مناسب است. فراموش کرده‌ام چرا قبلاً از این فرد خوشم می‌آمد، احتمالاً به این دلیل که بامزه بود، اما حالا او فقط یک سرطان نفرت‌انگیز است که باید از آن دوری کرد. تأسف‌آور است. هیچ اثر تخیلی وجود ندارد که من به اندازه‌ی این اثر با آن ارتباط برقرار کنم.