فیلم Hancock 2008

واقعاً ضعیف بود. هَنک در آغاز فیلم شخصیت داشت، اما این ویژگی کم‌کم تا نیمه‌ی دوم محو شد و فیلم تا پایان بی‌جهت و بی‌رمق پیش رفت. شوخ‌طبعی‌ای که در بسیاری از آثار ویل اسمیت هست در اینجا نبود و کاریزمای معمول او هم حس نمی‌شد. به‌طور کلی به نظر می‌رسید فیلم در همه‌چیز شکست خورده است. با وجود آنکه از منظر حرفه‌ای یکی از آثار...

واقعاً ضعیف بود. هَنک در آغاز فیلم شخصیت داشت، اما این ویژگی کم‌کم تا نیمه‌ی دوم محو شد و فیلم تا پایان بی‌جهت و بی‌رمق پیش رفت. شوخ‌طبعی‌ای که در بسیاری از آثار ویل اسمیت هست در اینجا نبود و کاریزمای معمول او هم حس نمی‌شد. به‌طور کلی به نظر می‌رسید فیلم در همه‌چیز شکست خورده است. با وجود آنکه از منظر حرفه‌ای یکی از آثار مهم ویل اسمیت شمرده می‌شود، فیلم به‌طور کلی ضعیف و کم‌جاذبه است. تقریباً همهٔ تماشاگران فیلم‌های ابرقهرمانی تعجب کرده‌اند که چگونه این قهرمانان برای از بین بردن یک تهدید، نیمی از شهر را به‌عنوان خسارت جانبی نابود می‌کنند؛ این فیلم دقیقاً روی همین نکته تمرکز دارد: هنک قهرمانی است که به‌نظر نمی‌رسد بخواهد قهرمان باشد و نمی‌داند با این نقش چه کند. با اینکه در کارش مؤثر است، رفتار مخرب و نامحبوبی دارد تا روزی که یک مدیر روابط‌عمومی سراغش می‌آید. گرچه من همیشه بازی ویل اسمیت را خیلی تحسین نکرده‌ام، باید اعتراف کنم او در این نقش کارِ خوبی انجام داده است. این شخصیت برای او مناسب است؛ هم کاریزماتیک است و هم عبوس، و تلاش اسمیت دلیل اصلی ارزش دیدن فیلم است. شارلیز ترون نیز در کار خود قابل‌توجه است و جیسون بیتمن نقش قابل‌دسترس و دوست‌داشتنی‌ای ارائه می‌دهد، هرچند متن در اختیار او به پای هم‌بازیانش نمی‌رسد. متأسفانه فراتر از بازیِ خوبِ بازیگران، فیلم چیز زیادی برای عرضه ندارد. فیلم‌نامه از ایدهٔ جالبی شروع می‌کند اما در پرداخت آن ناکام است و مسیر توسعه‌ای ناکارآمد را دنبال می‌کند. نتیجه فیلمی نابرابر است: شروع خوب که به رکودی کسل‌کننده می‌انجامد و در نهایت پایانی قابل‌پیش‌بینی و خسته‌کننده دارد. از نظر فنی می‌توان به تصویربرداری، جلوه‌های ویژهٔ بصری (CGI) و موسیقی متن کیفیتی مثبت نسبت داد، اما بقیهٔ عناصر چندان درخشان نیستند. من این فیلم را دوست دارم چون با قهرمان معمول فیلم‌های ابرقهرمانی فرق دارد. خیلی مرا می‌خنداند و صحنه‌های مبارزه‌اش هم نسبتاً دیدنی‌اند. فیلم خنده‌دار بود، پیچش خوبی داشت و از داستان لذت بردم. بخش عاشقانه‌اش خوب بود و شخصیت‌ها به‌خوبی پرداخته و احساساتی بودند، پس تلاشِ کلی فیلم قابل‌قبول بود. فیلم خوبی بود، اما با وجود بازیگران بزرگ، احساس می‌شد چیزی کم است.