فیلم Exposed 2016

دوست دارم نسخه کارگردان را ببینم؛ این نسخه یک فاجعهٔ پساتولیدی است. اگر بگویید بدترین فیلم سال است، انکار نمی‌کنم. فیلم‌های سطح پایین‌تری هم هست، اما با وجود اسم بزرگی مثل کیانو ریوز، این اثر بیش از اندازه ناامیدکننده است. فیلم توسط یک فیلم‌ساز کم‌تجربه نوشته و کارگردانی شده بود؛ چالشی بزرگ برای تهیه‌کننده که در نهایت به تلاشی ناموفق تبدیل شد. اما علت اصلی فاجعه...

دوست دارم نسخه کارگردان را ببینم؛ این نسخه یک فاجعهٔ پساتولیدی است. اگر بگویید بدترین فیلم سال است، انکار نمی‌کنم. فیلم‌های سطح پایین‌تری هم هست، اما با وجود اسم بزرگی مثل کیانو ریوز، این اثر بیش از اندازه ناامیدکننده است. فیلم توسط یک فیلم‌ساز کم‌تجربه نوشته و کارگردانی شده بود؛ چالشی بزرگ برای تهیه‌کننده که در نهایت به تلاشی ناموفق تبدیل شد. اما علت اصلی فاجعه چیز دیگری بود. شاید نسخهٔ کارگردان بهتر از این می‌بود؛ چون فیلم اصلی ظاهراً یک درام دو‌زبانه بود که یادآور فیلم‌های کلاسیک کالت است. اما شرکت تولید تصمیم گرفت آن را به محصولی صرفاً درآمدزا تبدیل کند. به‌خاطر آن «طرح B» فیلم تحت بریدگی‌های فراوان قرار گرفت تا به یک داستان واحد تبدیل شود و در نتیجه «گمشده در ترجمه» رخ داد. این توضیح می‌دهد چرا نام کارگردان به‌طور نادرست ثبت شد. قضاوت دربارهٔ داستان دشوار است چون روایت سردرگم‌کننده است؛ عدم تعادل بین ژانرها که در اصل برای دو داستان جدا طراحی شده بودند، باعث شده روایت آشفته شود. سِکانس چرخش (twist) هم مستقیماً از فیلم دیگری برداشته شده و همین پایان‌بندی را بسیار مضحک کرده است. شخصیت کیانو ریوز عملاً نقشی بسیار کم‌اهمیت دارد و نمی‌فهمم او چطور وارد این پروژه شده است. اگر داستان فرعی او حذف می‌شد، می‌توانست یک فیلم کوتاه قابل قبول باشد و بالعکس. مطمئنم ۸ نفر از هر ۱۰ تماشاگر احساس ناامیدی خواهند کرد و دو نفر باقی‌مانده ممکن است آن را بپسندند یا دچار سردرگمی شوند. ۳٫۵/۱۰