فیلم Banana Split 2018

خوب بود؛ شاید دوباره ببینمش و اگر در فکر دیدن فیلم هستید، توصیه‌اش می‌کنم. حس کلی فیلم خیلی یاد «Booksmart» می‌اندازد، ولی بیشتر حالتِ تقابلی دارد تا همراهانه—اگر این توضیح قابل درک باشد. من طرفدار هانا مارکس هستم و کمتر از لیانا لیبراتو خوشم می‌آید. هرچند تمرکز معمولاً روی اِیپریل است، اما واقعاً احساس می‌شد باید نقش‌ها جابه‌جا می‌شدند؛ نه اینکه لیبراتو نتواند نقش اصلی را بر...

خوب بود؛ شاید دوباره ببینمش و اگر در فکر دیدن فیلم هستید، توصیه‌اش می‌کنم. حس کلی فیلم خیلی یاد «Booksmart» می‌اندازد، ولی بیشتر حالتِ تقابلی دارد تا همراهانه—اگر این توضیح قابل درک باشد. من طرفدار هانا مارکس هستم و کمتر از لیانا لیبراتو خوشم می‌آید. هرچند تمرکز معمولاً روی اِیپریل است، اما واقعاً احساس می‌شد باید نقش‌ها جابه‌جا می‌شدند؛ نه اینکه لیبراتو نتواند نقش اصلی را بر دوش بکشد، بلکه نقش‌ها چندان بدیهی به نظر نمی‌رسیدند. فیلم هم نوعی القا دارد که می‌خواهد به من بگوید چه کسی جذاب‌تر است، و برای من هانا مارکس به‌عنوان «پدیدهٔ جذاب جدید» منطقی‌تر است و شخصیت قوی‌تری دارد—شاید به همین دلیل او نقش اصلی را دارد. دیدن اینکه شخصیت‌ها بارها و بارها همان اشتباهاتِ «دبیرستانی‌های نادان با گزینه‌های بیش از حد» را مرتکب می‌شوند و اجازه می‌دهند یک آدم نامناسب هر نوع تأیید و اعتبار را در زندگی‌شان تعیین کند، آزاردهنده بود. احتمالاً نکته‌ای که من نتوانستم با آن ارتباط برقرار کنم این است که چگونه یک زن جوان نمی‌تواند خواسته‌هایش را کنترل کند، حتی وقتی آن خواسته‌ها برایش مضرند. خودم هم وقتی جوان‌تر بودم، کارهای احمقانهٔ مشابهی مرتکب شده‌ام و فکر می‌کنم همین موضوع مرا ناراحت کرد. منظورم این است که همین «ناراحتی» است که فیلم را از پتانسیلِ عالی بودن به تجربه‌ای نسبتاً متوسط تبدیل می‌کند. به‌طور کلی فیلم قابل قبولی است؛ شخصیت‌ها، بازی‌ها و فیلمنامه خوبند، اما امیدوارکننده یا روحیه‌بخش نیست. شدتِ درگیری‌ها جنبه‌ای اجتماعی دارد و نه از نوعی که من در یک فیلم می‌پسندم؛ با این حال ممکن است دیگران بسیار بیشتر از من این فیلم را دوست داشته باشند.