فیلم Fedora 1978

این فیلم شاید یکی از مشهورترین آثار بیلی وایلدر نباشد، اما این تلاش پیش از آخر او قطعاً یکی از جذاب‌ترین‌های اوست. داستان از لحظه مرگ بازیگر "فدورا" (مارت کِلر) آغاز می‌شود و بنابراین موضوع اصلی آن شرایطی است که منجر به برخورد او با قطار (خودکشی/تصادف؟) شده است. ویلیام هولدن ("داچ دتوایلر") روزهای بهتری را به عنوان یک تهیه‌کننده هالیوودی سپری کرده و تصمیم...

این فیلم شاید یکی از مشهورترین آثار بیلی وایلدر نباشد، اما این تلاش پیش از آخر او قطعاً یکی از جذاب‌ترین‌های اوست. داستان از لحظه مرگ بازیگر "فدورا" (مارت کِلر) آغاز می‌شود و بنابراین موضوع اصلی آن شرایطی است که منجر به برخورد او با قطار (خودکشی/تصادف؟) شده است. ویلیام هولدن ("داچ دتوایلر") روزهای بهتری را به عنوان یک تهیه‌کننده هالیوودی سپری کرده و تصمیم می‌گیرد که سعی کند این ستاره افسانه‌ای را از زندگی منزوی‌اش در ویلاهای یونانی‌اش بیرون بیاورد؛ جایی که او در میان گروهی از افراد خاص زندگی می‌کند که به اندازه خود بازیگر، به منافع خودشان obsessed هستند و در برخی نقاط ما نمی‌توانیم به طور واضح بدانیم که آیا زندگی خانه‌نشینی او کاملاً داوطلبانه است یا نه. هیلدگارد کنف ("کنتس") و خوزه فرر ("دکتر واندو") به این راز دامن می‌زنند که به همان اندازه انتقادی به افراط‌ها و پوچی هالیوود دارد (که به طرز چشمگیری توسط مایکل یورک زیبا اما سطحی تجسم یافته است) که درباره زن بداقبال و نادرستی است که به تصویر کشیده می‌شود. به جز کنف - که در فرم فوق‌العاده‌ای قرار دارد، بازیگری دیگر کمی الهام‌بخش است - شباهت‌هایی به "بلوار غروب" وجود دارد، اما من احساس کردم که این شباهت‌ها فقط در حدی جزئی است؛ زیرا این فیلم نه درام شدید آن داستان را دارد و نه نزدیکی آن را - و هولدن نمی‌تواند به هیچ وجه به اجرای فوق‌العاده‌ای که در سال 1950 ارائه داد نزدیک شود. من از تماشای آن لذت بردم؛ با وجود اینکه نسخه‌ای که دیدم کیفیت پایینی داشت و به طرز شگفت‌آوری به هم ریخته بود (آسیب‌دیده؟)، اما پایان‌بندی تقریباً بعد از نیم ساعت پیش‌بینی می‌شود و بنابراین از عمق قابل توجهی برخوردار نیست. شاید این همان سطحی‌نگری و ناپایداری باشد که تام تریون در کتابش به آن اشاره کرده است؟