فیلم Vampyr 1932

این فیلم یک «slow burn» تمام‌عیار است؛ یعنی آرام و کش‌دار ولی در نهایت کاملاً ارزشِ صبر را دارد. جولیان وست (معروف به بارون نیکولاس دو گونزبورگ) نقش «آلان گری» را بازی می‌کند — روحی سرگردان که به مهمان‌خانه‌ای گوشه‌نشین در دهکده‌ای کوچک می‌رسد. وقتی مرد سالخورده‌ای وارد اتاقش می‌شود، زیرلب از مرگ قریب‌الوقوع زنی سخن می‌گوید و برایش کتابی می‌گذارد، قهرمان ما دست به...

این فیلم یک «slow burn» تمام‌عیار است؛ یعنی آرام و کش‌دار ولی در نهایت کاملاً ارزشِ صبر را دارد. جولیان وست (معروف به بارون نیکولاس دو گونزبورگ) نقش «آلان گری» را بازی می‌کند — روحی سرگردان که به مهمان‌خانه‌ای گوشه‌نشین در دهکده‌ای کوچک می‌رسد. وقتی مرد سالخورده‌ای وارد اتاقش می‌شود، زیرلب از مرگ قریب‌الوقوع زنی سخن می‌گوید و برایش کتابی می‌گذارد، قهرمان ما دست به کاوش می‌زند و خود را در خانه‌ای قدیمی و وهم‌انگیز می‌یابد، جایی که وقایعی خون‌آشامی رخ می‌دهد؛ از آن پس مسابقه‌ای شروع می‌شود برای شناسایی و نابودی موجود قبل از آن‌که نفرینش ویرانی به بار آورد. این تصویر به هیچ‌وجه شبیهِ نمایشی‌های امروزیِ خون‌آشام نیست — فیلم با بازیِ رنگ‌ها و سایه‌ها ساخته شده و نقش نور (یا نبودِ آن) در آن بسیار تعیین‌کننده است؛ افکت‌های سایه‌ای به‌طرز باابهت و مرموزی وهم‌انگیزند. روایت شاید در برخی جاها کامل‌ترین نباشد و گاهی کمی پریشان شود، اما این نکته چندان اهمیت ندارد؛ اقتباسِ انجام‌شده از یک داستان خوش‌ساخت است و تمرکز کارگردان بر ایجاد حس تهدید و تنش، این کاستی‌ها را جبران می‌کند. یان هیرونیمکو در نقش درمانگر محلی که سم توزیع می‌کند برجسته است و سیبیله اشمیتز در نقش «لئونه» می‌درخشد — که جالب است هر دو بازیگر حرفه‌ای نبوده‌اند — و این بازگویی الهام‌بخش و دلهره‌آور از کتاب لو فنُو با همراهی پیانوی پیچیدهٔ وولفگانگ زِلِر به زیبایی تقویت شده است. در تلاش بوده‌ام فیلم‌های مشهور و مورد تحسین بیشتری را به فهرست تماشای شبانه‌ام اضافه کنم. در جستجوی فیلم‌های معروف ژانر وحشت، «Vampyr» در فهرست‌های متعددی ظاهر شد. دیالوگ‌های بسیار اندکی دارد و تا حدودی می‌توان آن را فیلمی تقریباً صامت دانست. داستان عمدتاً در مهمان‌خانه‌ای قدیمی در دانمارک اتفاق می‌افتد. بدون افشای داستان، اگر از طرفداران کلاسیک‌های ژانر وحشت هستید، این فیلم حتماً باید در فهرست شما باشد.