فیلم Dracula’s Dog 1977

زولتان، هوند دراکولا (1977) داستان از کلبه. متأسفانه من هرگز این فیلم را در دوران کودکی‌ام ندیدم تا از آن حس نوستالژیک بهره‌مند شوم و یادآوری کنم زمانی که زولتان من را تا مرز ترس به گریه می‌انداخت. من فیلم‌های زیادی از این دست دارم که در موردشان می‌پرسم چرا یک فیلم مبتذل از سال‌های جوانی‌ام هنوز بخشی از روانم را در چنگال ترس نگه‌داشته است. بنابراین، تماشای...

زولتان، هوند دراکولا (1977) داستان از کلبه. متأسفانه من هرگز این فیلم را در دوران کودکی‌ام ندیدم تا از آن حس نوستالژیک بهره‌مند شوم و یادآوری کنم زمانی که زولتان من را تا مرز ترس به گریه می‌انداخت. من فیلم‌های زیادی از این دست دارم که در موردشان می‌پرسم چرا یک فیلم مبتذل از سال‌های جوانی‌ام هنوز بخشی از روانم را در چنگال ترس نگه‌داشته است. بنابراین، تماشای زولتان اکنون به عنوان یک بزرگسال میانسال، برای اولین بار، واقعاً دردآور است. این فیلم به سادگی وحشتناک است و سازندگان آن نام دراکولا را از طریق فاضلابی از زباله‌های بدبو به زمین می‌کشند. واقعاً چیزی اتفاق نمی‌افتد؛ مردی و سگی‌اش با یک انفجار بیدار می‌شوند، به دنبال آخرین بازمانده دراکولا می‌گردند و او را در آمریکا پیدا می‌کنند. افراد زیادی دور هم جمع شده‌اند و صحبت می‌کنند، سگ‌ها می‌آیند و می‌روند، زیاد پارس می‌کنند، چشمان زولتان درخشان می‌شود و یک سفر کمپینگ خراب می‌شود. پایان! من به هیچ وجه به کسی که آن جرقه‌های کودکانه را با عشق به یاد می‌آورد، توهین نمی‌کنم؛ خودم هم این حس‌ها را دارم. اما برای کسانی که به نوستالژی زولتان وابسته نیستند؟ دوری کنید! 2 از 10