فیلم OSS 117: Cairo, Nest of Spies 2006

این فیلم آغاز قدرتمندی برای هازاناویسیوس بود و اثری بسیار سرگرم‌کننده است. ریتم فیلم گاهی ناهماهنگ است، اما با این حال از آن بسیار خوشم آمد؛ فیلم ترکیبی جالب به‌نظر می‌رسید از مجموعه‌های جیمز باند و پلنگ صورتی. موسیقی متن و فیلم‌برداری را هم خیلی دوست داشتم. شخصیت دوجاردن کمی نامتعارف بود و ریتم کار اندکی نامتعادل، اما این‌ها ایرادات جزئی‌اند. این اولین فیلم از...

این فیلم آغاز قدرتمندی برای هازاناویسیوس بود و اثری بسیار سرگرم‌کننده است. ریتم فیلم گاهی ناهماهنگ است، اما با این حال از آن بسیار خوشم آمد؛ فیلم ترکیبی جالب به‌نظر می‌رسید از مجموعه‌های جیمز باند و پلنگ صورتی. موسیقی متن و فیلم‌برداری را هم خیلی دوست داشتم. شخصیت دوجاردن کمی نامتعارف بود و ریتم کار اندکی نامتعادل، اما این‌ها ایرادات جزئی‌اند. این اولین فیلم از ساخته‌های هازاناویسیوس است که دیده‌ام، هرچند نسخهٔ بلوری «هنرمند» را دارم. شنیده‌ام در دنبالهٔ فیلم، داستان یک دهه جلو می‌رود و وارد دههٔ ۶۰ می‌شود — جالب خواهد بود اگر سری ادامه پیدا کند و هر فیلم به دهه‌های بعدی بپردازد تا به زمان حال برسد. نویسندگان با استفاده از تقارن به‌طرز هوشمندانه‌ای اشاره‌ای زیرپوستی کردند به پیوند میان نازی‌ها و تروریست‌های عرب رادیکال، آن‌هم اندکی پس از 11 سپتامبر، و—شش سال پیش از «اسکای‌فال»—چیزی که هر کسی اندکی دربارهٔ عملیات جاسوسی و ضدجاسوسی بداند احتمالاً می‌داند: اینکه بسیاری از مأموران ممکن است دوجنس‌گرا باشند. مشتاقم سایر فیلم‌های هازاناویسیوس را ببینم و امیدوارم این مجموعه در آینده ادامه یابد، چون من همیشه عاشق انواع فیلم‌های جاسوسی و هجوهای آن‌ها در تاریخ سینما بوده‌ام.