فیلم The Bounty Hunter 2010

فیلمی قابل قبول در بهترین حالت؛ احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد و از آن استقبال نمی‌کنم. من طرفدار جدی جنیفر آنیستون یا جرارد باتلر نیستم؛ حتی با وجود بازیگران فرعی خوب و چند «شرور» بامزه، از همان بار اول انتظار زیادی نداشتم. بیشتر فیلم حول این دو می‌چرخد که در حال کشف رابطه‌شان مرتب همدیگر را به دردسر می‌اندازند؛ این موضوع خنده‌دار است، اما شبیه نسخه‌ای...

فیلمی قابل قبول در بهترین حالت؛ احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد و از آن استقبال نمی‌کنم. من طرفدار جدی جنیفر آنیستون یا جرارد باتلر نیستم؛ حتی با وجود بازیگران فرعی خوب و چند «شرور» بامزه، از همان بار اول انتظار زیادی نداشتم. بیشتر فیلم حول این دو می‌چرخد که در حال کشف رابطه‌شان مرتب همدیگر را به دردسر می‌اندازند؛ این موضوع خنده‌دار است، اما شبیه نسخه‌ای با تمرکز بیشتر روی اکشن از «دیوپلکس» است. دیدن آن‌ها در کنار هم در آن فیلم جذاب‌تر بود تا اینکه در این فیلم علیه هم باشند. فکر می‌کنم هر کسی که تجربه‌ی همسر سابق دارد، دست‌کم نیمه‌ی اول فیلم را بخواند. آشتی‌های بدیهی و کلیت ناپسندِ شخصیت‌ها این فیلم را برایم بی‌اثر می‌کند. من هرگز با هیچ‌کدام از شخصیت‌ها همراه نشدم، پس برایم مهم نیست که اتفاق خوبی برایشان بیفتد یا نه. فیلم به اندازه‌ی کافی خنده‌دار است و بازی‌ها هم قابل قبول‌اند. مشکل این است که قبلاً این فرمول را دیده‌ایم؛ در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ مجموعه‌ای از فیلم‌های مشابه—چه کمدی و چه اکشن—ساخته شد و گه‌گاه اوایل دهه‌ی ۹۰ هم نمونه‌هایی داشتیم. «شکارچی جایزه» چیز تازه‌ای اضافه نمی‌کند؛ نه داستان را به جهتی سرگرم‌کننده می‌برد و نه حتی محتوای آشنا را به شکلی تازه ارائه می‌دهد. فیلم بیشتر حالتِ «فقط هست» دارد و با توجه به زمان و انرژی‌ای که برای تماشا صرف می‌کنید، بهتر است سراغ یکی از فیلم‌های دیگر همین ژانر بروید که بازتولید کمتری از ایده‌های قدیمی هستند. فقط اگر طرفدار ریچل باشید.