فیلم Steamboat Bill, Jr. 1928

«استیم‌بوات بیل» (ارنست تورنس) نامه‌ای از پسرش دریافت می‌کند — پسری که سال‌ها او را ندیده بود — و در آن آمده که برای دیدار می‌آید. او با خوشحالی همراه ناخدایش «تام» به استقبال قطار می‌رود؛ اما پس از چند اتفاق ناخوشایند با جوانی روبه‌رو می‌شوند که بیشتر شبیه فروشنده پیاز پاریسی است تا مرد تنومند رودخانه. افزون بر این، معلوم می‌شود «ویلی» (باستر کیتون) دلداده...

«استیم‌بوات بیل» (ارنست تورنس) نامه‌ای از پسرش دریافت می‌کند — پسری که سال‌ها او را ندیده بود — و در آن آمده که برای دیدار می‌آید. او با خوشحالی همراه ناخدایش «تام» به استقبال قطار می‌رود؛ اما پس از چند اتفاق ناخوشایند با جوانی روبه‌رو می‌شوند که بیشتر شبیه فروشنده پیاز پاریسی است تا مرد تنومند رودخانه. افزون بر این، معلوم می‌شود «ویلی» (باستر کیتون) دلداده دختر «کیتی» (ماریون بایرن)، دختر دشمن دیرینه پدر یعنی «جی‌جی کینگ» (تام مک‌گایر) شده است و ناامیدی پیرمرد کامل می‌شود. پس از آن مجموعه‌ای از موقعیت‌های کمیک و ناموفق رخ می‌دهد، زیرا جوان سعی می‌کند دل معشوقه، پدر او، پدر خود و تقریباً همه را تحت تأثیر قرار دهد — اما در بیشتر موارد ناکام می‌ماند تا جایی که در نهایت پدرش به زندان می‌افتد. قاعده کلی فیلم این است که هرچه ممکن است برای ویلی اشتباه پیش برود، حتماً پیش می‌آید — و این اشتباه‌ها به طرز شیطنت‌آمیزی سرگرم‌کننده‌اند. طنز فیلم عمدتاً هوشمندانه در دل داستانی پر از اکشن و کمی رمانس تنیده شده است. هرچند فیلم دارای بخش‌هایی از اسلپ‌استیک است — که شاید مورد علاقه همه نباشد — اما اجرای آن چنان دقیق زمان‌بندی شده که بیشتر شبیه یک هنرِ حساب‌شده است تا صرفاً نمایش بازیگری. وقتی در پایان طوفانی سهمگین آغاز می‌شود، طراحی صحنه‌ها با نبوغ انجام شده و فرصت‌های زیادی برای نشان‌دادن مهارت‌های جوان داستان فراهم می‌آورد: از گره‌زنی‌های دریایی پیچیده تا هدایت کشتی بخار و دست‌به‌کار شدن برای نجات دیگران. فیلم بسیار سرگرم‌کننده است و توانمندی‌های ورزشی بازیگر اصلی را به زیبایی به نمایش می‌گذارد. تنها پنج بازیگر در فیلم حضور دارند و هر یک به‌خوبی نقش خود را ایفا می‌کنند — نتیجه، اثری واقعاً خوب است.