فیلم Wolves at the Door 2016

ابتدا Netflix این فیلم را به من پیشنهاد داد و فکر کردم «حتماً تنها به این دلیل ساخته شده که آن فیلم تارانتینو دارد می‌آید»، اما بعد متوجه شدم Wolves at the Door سه ساله است و واقعاً نمی‌فهمم چرا اصلاً ساخته شده. خوشحال‌کننده است که کیتی کَسی‌دی و الیزابت هِنس‌ترینج را بیرون از سریال‌های ابرقهرمانی‌شان می‌بینیم، ولی کاش در اثری بهتر حضور داشتند. فیلم در...

ابتدا Netflix این فیلم را به من پیشنهاد داد و فکر کردم «حتماً تنها به این دلیل ساخته شده که آن فیلم تارانتینو دارد می‌آید»، اما بعد متوجه شدم Wolves at the Door سه ساله است و واقعاً نمی‌فهمم چرا اصلاً ساخته شده. خوشحال‌کننده است که کیتی کَسی‌دی و الیزابت هِنس‌ترینج را بیرون از سریال‌های ابرقهرمانی‌شان می‌بینیم، ولی کاش در اثری بهتر حضور داشتند. فیلم در مجموع چیز خاصی نیست؛ ارتباط ضعیفی با مجموعه The Conjuring دارد و در ۷۲ دقیقه تلاش می‌کند شخصیت‌های ناراحت‌کننده‌ای را زنده کند، اما ایدهٔ دشمنان فیلم خوب است در حد مفهوم، نه اجرا، و دلیلی برای مهم دانستنشان به بیننده نمی‌دهد. سرنوشت شخصیت‌ها هم اهمیت چندانی پیدا نمی‌کند. حُسن کار بازیگران از آنِ کیتی کَسی‌دی و الیزابت هِنس‌ترینج است؛ پتانسیل‌شان دیده می‌شود، ولی بازیگران مرد بسیار ضعیف‌اند — «بهترین» آن‌ها لوکاس آدامز است که این هم با توجه به تقدیرِ شخصیتش مسئله‌آفرین است. برخلاف فیلم‌های رسمی قبلی این مجموعه، این نسخهٔ ۲۰۱۶ بر اساس ماجرایی واقعی از خانوادهٔ منسون ساخته شده که خودِ ماجرا واقعاً هولناک است. نقدها مبنی بر اینکه چرا چنین موضوع حساسی به این شکل پرداخته شده، منصفانه به‌نظر می‌رسد. فیلم آن‌قدر کوتاه است که نمی‌توانم بگویم تماشایش را کاملاً دوست نداشتم و از این جهت امتیاز را بیش از این پایین نیاوردم. از لحاظ ظاهر هم آن‌قدرها بد به نظر نمی‌رسد، اما در مجموع کسل‌کننده و ناامیدکننده است. نمرهٔ نهایی: یک و نیم ستاره — کسل‌کننده/ناامیدکننده. در صورت امکان از دیدنش خودداری کنید.