فیلم The Wedding Year 2019

این فیلم در حد کمدی‌های رمانتیک، فیلم قابل قبولی است. اغلب خنده‌دار و شوخ‌طبع است و کمتر متکی به شوخی‌های مبتنی بر عملکردهای بدنی — مرحله‌ای از کمدی که خوشحالم دیدم بعد از فیلم There's Something About Mary کم‌رنگ شد. اشتباه نگیرید؛ در بخش‌هایی از آن فیلم کلاسیک حسابی خندیده‌ام، اما وقتی آثار ضعیف‌تر سعی می‌کنند آن نوع شوخی‌ها را تقلید کنند، ناراحت می‌شوم. اوایل، مارا...

این فیلم در حد کمدی‌های رمانتیک، فیلم قابل قبولی است. اغلب خنده‌دار و شوخ‌طبع است و کمتر متکی به شوخی‌های مبتنی بر عملکردهای بدنی — مرحله‌ای از کمدی که خوشحالم دیدم بعد از فیلم There's Something About Mary کم‌رنگ شد. اشتباه نگیرید؛ در بخش‌هایی از آن فیلم کلاسیک حسابی خندیده‌ام، اما وقتی آثار ضعیف‌تر سعی می‌کنند آن نوع شوخی‌ها را تقلید کنند، ناراحت می‌شوم. اوایل، مارا مرا شدیداً یاد شخصیت چر آلیشیا سیلورستون در نسخهٔ مدرن جین آستین، Clueless، می‌انداخت؛ اما این شباهت زود گذشت و او کم‌کم شخصیت منحصربه‌فرد خودش را نشان داد. بازیگران مکمل خوب‌اند. گاهی احساس می‌شد از آن‌ها خواسته شده با اغراق کمی نقش‌هایشان را به سمت کلیشه ببرند، اما به تدریج به عنوان آدم‌های واقعی خود را نشان می‌دهند تا صرفاً کلیشه یا سوژهٔ شوخی‌های مبتذل و توهین‌آمیز باشند. این احترام به شخصیت‌ها قابل تقدیر است. در جاهای دیگر نقدهای بسیار منفی دیده‌ام، پس واضح است که بسیاری از بیننده‌ها یا معیارهای بالاتری دارند یا توقعات‌شان بیشتر است. من سراغ رمانتیک-کمدی‌ها نمی‌روم که دیدگاهم به‌کلی تغییر کند؛ فقط می‌خواهم با شوخی و تیزهوشی سرگرم شوم و امیدوارم از شیمی بین نقش‌های اصلی هم لذت ببرم.