فیلم Gentleman’s Agreement 1947

دو سال پس از اولین فیلم بلند کازان و پایان جنگ جهانی دوم، این فیلم پرانرژی به یکی از موفق‌ترین آثار او تبدیل شد (اگرچه «درختی در بروکلین می‌روید» و «بومرنگ» نیز نامزدهای اسکار شدند). جالب است که درست پس از پیروزی در جنگی بزرگ که عمدتاً علیه نژادپرستی و کشتار یهودیان در خارج از کشور بود، شخصیت شایولر گرین، با بازی گریگوری پک، در...

دو سال پس از اولین فیلم بلند کازان و پایان جنگ جهانی دوم، این فیلم پرانرژی به یکی از موفق‌ترین آثار او تبدیل شد (اگرچه «درختی در بروکلین می‌روید» و «بومرنگ» نیز نامزدهای اسکار شدند). جالب است که درست پس از پیروزی در جنگی بزرگ که عمدتاً علیه نژادپرستی و کشتار یهودیان در خارج از کشور بود، شخصیت شایولر گرین، با بازی گریگوری پک، در حین کار مخفیانه برای یک افشاگری به منظور جلب رضایت رئیس جدیدش در نیویورک، با نژادپرستی شدید و دردناک‌تری که بسیار نزدیک به خانه‌اش وجود دارد، روبرو می‌شود. من کار جان گارفیلد را در نقش حمایتی دیو گلدمن دوست دارم (او نیز باید نامزد اسکار می‌شد). این فیلم بسیار موفق بود و در مجموع سه جایزه از هشت نامزدی خود (برای بهترین کارگردان، بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش مکمل - سلست هلم) را به دست آورد. پایان فیلم که بر امکان بخشش و تحمل تأکید می‌کند (زمانی که گرین به خانه برمی‌گردد و همسرش را می‌بخشد) بسیار مهم است، هرچند او زن اشتباهی را انتخاب کرده است...