فیلم The Devil’s Candy 2015

این فیلم به وضوح در دسته "شیطان باعث شد من این کار را بکنم" قرار می‌گیرد، به ویژه از لحاظ انگیزه‌های شخصیتی. در اینجا، شیطان یک شخصیت را وادار به قتل می‌کند و دیگری را به نقاشی تصاویری تاریک و نگران‌کننده وادار می‌سازد که هیچ خاطره‌ای از نقاشی آن‌ها ندارد. اما داستان به جای استفاده از کلیشه‌های همیشگی مانند "با یک کشیش تماس بگیرید"، به...

این فیلم به وضوح در دسته "شیطان باعث شد من این کار را بکنم" قرار می‌گیرد، به ویژه از لحاظ انگیزه‌های شخصیتی. در اینجا، شیطان یک شخصیت را وادار به قتل می‌کند و دیگری را به نقاشی تصاویری تاریک و نگران‌کننده وادار می‌سازد که هیچ خاطره‌ای از نقاشی آن‌ها ندارد. اما داستان به جای استفاده از کلیشه‌های همیشگی مانند "با یک کشیش تماس بگیرید"، به شکل یک درام انسانی پیش می‌رود که در آن یک مرد با چیزی که پزشکان آن را بیماری روانی می‌نامند، دست و پنجه نرم می‌کند و دیگری با وسواسی که خانواده‌اش را از او می‌گیرد، مواجه است. با این حال، فکر نکنید که فیلم بدون صحنه‌های ترسناک است. در واقع، برخی صحنه‌های بسیار disturbing و خشونت‌آمیز وجود دارد! اما این صحنه‌ها به قدری با احتیاط ساخته شده‌اند که نه تنها آزاردهنده نیستند، بلکه بیشتر نگرانی و اضطراب را به ذهن شما وارد می‌کنند. این فیلم همچنین به صورت ظریفی به این نکته اشاره دارد که چگونه جامعه ما در درمان بیماران روانی با گذشته‌های خشونت‌آمیز ناکام مانده است. بازیگری در این فیلم در سطح بالایی قرار دارد. ایتان امبری، شیری اپلبی (خوشحالم که بعد از مدتی او را دوباره می‌بینم)، کیارا گلاسکو و پرویت تیلور وینس هرگز از کار خود کم نمی‌گذارند و ما را به دنیای خود وارد می‌کنند. این فیلم به طور کلی به صورت حل نشده باقی می‌ماند، اما همچنان تسلط خوبی بر جنبه‌های فنی و مقدار اندکی از نوآوری دارد. امتیاز نهایی: ★★★ - من شخصا به شما توصیه می‌کنم که آن را تماشا کنید.