فیلم McFarland, USA 2015

«فقط مسئلهٔ زمان است؛ هر کس بالاخره جای خودش را پیدا می‌کند.» اشکالی ندارد اگر آن را نسخه‌ای دیگر از «قطعات یدکی» بنامیم، اما موضوع متفاوتی را پردازش می‌کند. این فیلمی زندگینامه‌ای-ورزشی است دربارهٔ تیم دو میدانیِ هفت دانش‌آموز دبیرستانی از یکی از فقیرترین شهرهای آمریکا، مک‌فارلند. داستان با مربی، جیم وایت، آغاز می‌شود که پس از اخراج‌های پی‌درپی به همراه خانواده‌اش به آنجا می‌آید. او...

«فقط مسئلهٔ زمان است؛ هر کس بالاخره جای خودش را پیدا می‌کند.» اشکالی ندارد اگر آن را نسخه‌ای دیگر از «قطعات یدکی» بنامیم، اما موضوع متفاوتی را پردازش می‌کند. این فیلمی زندگینامه‌ای-ورزشی است دربارهٔ تیم دو میدانیِ هفت دانش‌آموز دبیرستانی از یکی از فقیرترین شهرهای آمریکا، مک‌فارلند. داستان با مربی، جیم وایت، آغاز می‌شود که پس از اخراج‌های پی‌درپی به همراه خانواده‌اش به آنجا می‌آید. او قصد ماندن طولانی ندارد اما انتخاب دیگری ندارد. او در جامعه جا نیفتاده و کنار آمدن با شاگردانش برایش دشوار است، اما وقتی تیمی برای مسابقهٔ دو برون‌شهری آماده می‌کند، اوضاع بهتر می‌شود و سرانجام مسیرشان باعث شد آن شهر کوچک روی نقشه شناخته شود. فیلم بسیار الهام‌بخش است؛ نه فقط برای علاقه‌مندان ورزش، بلکه برای هر کسی که می‌خواهد در زندگی به موفقیت برسد. بنابراین این فیلم برای دانش‌آموزان و جوانان واجب‌التماشا است. فیلم فقط دربارهٔ ورزش نیست؛ بلکه دربارهٔ فرهنگ و اجتماع هم هست. پردهٔ نخست بیشتر معرفی است و نشان می‌دهد هر کس چگونه کنار هم قرار می‌گیرد. بخش میانی تمرکز بیشتری روی مسابقه دارد: آماده‌شدن برای آن و مواجهه با موانعی که سر راهشان قرار می‌گیرد. در پردهٔ سوم تا حدی از تم اصلی فاصله می‌گیرد و مسائل اجتماعی را وارد می‌کند، سپس بار دیگر به جمع‌بندی می‌رسد. نسخهٔ سینمایی در مقایسه با واقعیت تغییرات زیادی دارد؛ شخصیت‌ها، مکان‌ها و رویدادها تا حدی از حقیقت جابه‌جا یا تغییر یافته‌اند تا داستان مناسبی روایت شود. با این همه، فیلم دارای حال و هوای خانوادگی است ولی هنوز تا حدی به واقعیت وفادار مانده. ساختهٔ کارگردان نیوزیلندیِ «وال‌رایدر» است که بار دیگر اثری درخشان ارائه داده. کوین کاستنر و نقش خانواده‌اش فوق‌العاده‌اند و سایر بازیگران نیز به‌خوبی انتخاب شده‌اند. یکی از بهترین درام‌های ورزشی سال است. لازم نیست زیاد فکر کنید — ببینید و ناامید نخواهید شد. ۸/۱۰ --- خوب ساخته شده و خوب بازی شده؛ تماشایی و دل‌پذیر. «مک‌فارلند، ایالات متحده» باز هم نمونه‌ای است از ساخته‌های دیزنی بر پایهٔ داستانی واقعی که شاید بارها دیده‌ایم، اما نمی‌توان منکر شد که آن‌ها بلدند فیلمی خانوادگی و پُرمعنی بسازند؛ حتی با وجود کلیشه‌ها و قابل‌پیش‌بینی بودن. کوین کاستنر باهوشانه نقش جیم وایت را برعهده دارد و کارلوس پرتس در میان بازیگران جوان برجسته است. همهٔ جوانانی که نقش دونده‌ها را بازی می‌کنند انتخاب‌های درستی بوده‌اند و از طریق بازی و فیلمنامه با داستان ارتباط برقرار می‌کنید. فیلم ۱۲۸ دقیقهٔ بسیار خوشایند و لذت‌بخشی است و دیدن یک فیلم ورزشی دربارهٔ دوی استقامت به‌جای ورزش‌های معمولی مثل بسکتبال یا فوتبال آمریکایی تازگی دارد. از نظر موسیقی و فیلم‌برداری هم عملکرد خوبی دارد. اگر فرصت دارید، حتماً ببینید. --- به‌تازگی این فیلم فوق‌العاده را کشف کردم که تا حالا از فهرست تماشایم جا مانده بود. گاهی تریلرها موفق به انتقال جوهرهٔ یک فیلم نمی‌شوند و نمی‌دانید آیا برایتان جالب خواهد بود یا نه. من این فیلم را مدتی داشتم صرفاً به‌خاطر جمع‌آوری آثار دیزنی، اما تا وقتی با پسرم ننشستم و آن را تماشا نکردم، واقعاً از قصهٔ دل‌گرم‌کننده و جذابش قدردانی نکردم. اگرچه فیلم بی‌نقص نیست—به‌خصوص حذف یک صحنهٔ مهم درامی—اما همچنان با شخصیت‌های جذاب و پویایی‌های خانوادگی زیبا دل می‌برد. رابطهٔ مربی و بازیکنان از نقاط قوت فیلم است و خوب به تصویر درآمده. گرچه داستان می‌توانست با احساسات بیشتر و نگارش بهتر قوی‌تر شود، در مجموع تماشای آن بسیار لذت‌بخش بود و تأثیر مثبتی بر جا گذاشت.