فیلم Sweeney Todd: the Demon Barber of Fleet Street 2007

مثلث تیم برتون، جانی دپ و هلنا بونهام کارتر برای این اقتباس سرگرم‌کننده از موزیکال استیون سوندهایم درباره‌ی شرارت‌های انتقام‌جویانهٔ آرایشگر معروف لندن و همدست پای‌پز او بازمی‌گردد. به نظر من یکی از بهترین ترانه‌های مجموعهٔ سوندهایم—«Not While I'm Around»—در این فیلم هست که مرا به نقش برجسته می‌رساند: ادوارد سندرز جوان که نقش «توبی» را با قدرت و جذابیت بازی می‌کند. جیمی کمبل باور...

مثلث تیم برتون، جانی دپ و هلنا بونهام کارتر برای این اقتباس سرگرم‌کننده از موزیکال استیون سوندهایم درباره‌ی شرارت‌های انتقام‌جویانهٔ آرایشگر معروف لندن و همدست پای‌پز او بازمی‌گردد. به نظر من یکی از بهترین ترانه‌های مجموعهٔ سوندهایم—«Not While I'm Around»—در این فیلم هست که مرا به نقش برجسته می‌رساند: ادوارد سندرز جوان که نقش «توبی» را با قدرت و جذابیت بازی می‌کند. جیمی کمبل باور هم در میان گروه بازیگران مکملِ متشکل از استعدادهای قدرتمند تئاتر بریتانیا خوب ظاهر می‌شود؛ از جمله آلن ریکمن با چهره‌ای تهدیدآمیز و تیموتی اسپال. فیلم تاریک و زمخت است و تا حد زیادی به اجرای صحنه‌ای وفادار می‌ماند؛ چیزی که نه تنها با بازی‌های محکم (احتمالاً کمتر در مورد جانی دپ که حالتی ناخوشایند و نامأنوس دارد) بلکه با طراحی برجسته لباس و گریم، نورپردازی و البته موسیقی‌ای که هوشمندانه عناصر تهدیدآمیز را با طنز بسیار سیاه ترکیب می‌کند، تأثیرگذار است. هلنا بونهام کارتر به‌احتمال زیاد در بهترین فرم خود در این فیلم ظاهر شده؛ کمتر او را در نقشی اثرگذارتر دیده‌ام و بی‌تردید توجه را جلب می‌کند، هرچند شاید از نظر صوتی همیشه کاملاً دقیق نباشد، و از تبدیل مشتریان به پای‌ها لذت می‌برد. مانند نمایش صحنه‌ای، فیلم اوج و فرود دارد اما در مجموع به‌قدر کافی سرگرم‌کننده پیش می‌رود تا به پایانی برسد که چندان خوشایند من نبود — من همیشه از یک شرورِ خوب خوشم می‌آید و این دو بی‌تردید از خلاق‌ترین‌ها بودند. کسی کچاپ می‌خواهد؟