فیلم Machete Kills 2013

تعجب می‌کنم رودریگز موقع نوشتن این فیلم چه چیزی مصرف کرده بود؛ لابد تحت‌تأثیر چیزی بوده چون فیلم حتی از ساخته‌های معمولش هم عجیب‌تر و دیوانه‌وارتر خشونت‌آمیز است. بدتر اینکه تا حدودی بی‌سر‌و‌ته است؛ انگار ایده‌هایی برای صحنه‌ها کنار هم گذاشته شده‌اند بدون توجه به کلیت اثر. به‌عنوانِ دو ساعت فرار از واقعیت از فیلم خوشم آمد و از صحنه‌های به‌طرز باورناپذیری خشونت‌آمیز چند بار حسابی...

تعجب می‌کنم رودریگز موقع نوشتن این فیلم چه چیزی مصرف کرده بود؛ لابد تحت‌تأثیر چیزی بوده چون فیلم حتی از ساخته‌های معمولش هم عجیب‌تر و دیوانه‌وارتر خشونت‌آمیز است. بدتر اینکه تا حدودی بی‌سر‌و‌ته است؛ انگار ایده‌هایی برای صحنه‌ها کنار هم گذاشته شده‌اند بدون توجه به کلیت اثر. به‌عنوانِ دو ساعت فرار از واقعیت از فیلم خوشم آمد و از صحنه‌های به‌طرز باورناپذیری خشونت‌آمیز چند بار حسابی خندیدم. متأسفانه برخی از این صحنه‌ها باعث شد در صندلی‌ام به خودم بپیچم، چون دیگر خشونتشان بامزه نبود و صرفاً مضحک به نظر می‌رسید. چارلی شین در نقش رئیس‌جمهور واقعاً انتخاب بدی بود. مل گیبسون در نقش ووز بهتر عمل کرد و باید اعتراف کنم از میشل رودریگز خوشم می‌آید. لیدی گاگا؟ خب، به‌قول فرانسوی‌ها «بوف» — چندان تأثیرگذار نبود. خود ماچته — که برای من یکی از دلایل اصلی تماشای فیلم بود — هم تا حدودی ناامیدکننده بود. انگار در طول فیلم با بی‌حوصلگی در صحنه‌ها حاضر بود؛ هیچ‌گاه جرقه یا انرژی واقعی‌ای دیده نشد. در پایان باید بگویم کمی ناامید شدم. همان‌طور که گفتم از فیلم خوشم آمد، اما هرگز به سطح لذتی که انتظار داشتم نرسید.