فیلم Don’t Look Up 2021

"Don't Look Up" به طرز خنده‌داری تقریباً هر موضوع قابل بحثی را از طریق فیلمنامه ساتیریک آدام مک‌کی بررسی می‌کند که به‌طور قطع بینندگان را یا بسیار راضی یا به شدت تحریک می‌کند، بسته به نظر آن‌ها درباره موضوعات خاص. این فیلم با بازیگران فوق‌العاده‌ای که دارد، یک رقیب جسور و تقسیم‌کننده در جوایز است. پر از تمثیل‌ها، ارجاعات و شوخی‌های مستقیم در مورد انواع رسانه‌ها،...

"Don't Look Up" به طرز خنده‌داری تقریباً هر موضوع قابل بحثی را از طریق فیلمنامه ساتیریک آدام مک‌کی بررسی می‌کند که به‌طور قطع بینندگان را یا بسیار راضی یا به شدت تحریک می‌کند، بسته به نظر آن‌ها درباره موضوعات خاص. این فیلم با بازیگران فوق‌العاده‌ای که دارد، یک رقیب جسور و تقسیم‌کننده در جوایز است. پر از تمثیل‌ها، ارجاعات و شوخی‌های مستقیم در مورد انواع رسانه‌ها، دولت‌ها، موضوعات اجتماعی-سیاسی و مسائل زیست‌محیطی است. مک‌کی در این زمینه کوتاهی نکرده که ممکن است عامل تعیین‌کننده‌ای در واکنش مخاطب باشد. بازیگران عملکردهای فوق‌العاده‌ای را ارائه می‌دهند، اما بدون وجود شخصیت‌های اصلی، لئوناردو دی‌کاپریو و جنیفر لارنس، بینندگان قطعاً به تلفن‌های خود نگاه می‌کردند به جای اینکه به فیلم توجه کنند. این فیلم در فصل کریسمس تماشایی است و به‌طور کلی یک کمدی سرگرم‌کننده است. امتیاز: B+ این فیلم به‌طور واضح یک ساتیرا اجتماعی و سیاسی است و تأسف‌آور است که چقدر از آن حقیقت دارد. ساتیرا کردن افراط‌های ثروتمندان و مشهورها یا حتی افراد فقیر و بی‌مقدار دشوار است، به‌ویژه در برابر قدرت رسانه‌های اجتماعی. اما فیلمنامه در بسیاری از مواقع خوب عمل می‌کند و در حین نقد، سرگرم‌کننده است. من همیشه از نقش‌های مارک رایلنس خوشم آمده و این شخصیت که به عنوان غول رسانه و سومین انسان ثروتمند تاریخ به تصویر کشیده شده، برای او تغییر محسوسی است. اما من به‌طور کلی در دوست داشتن دکتر میندی مشکل داشتم، زیرا او به تدریج باورها و شخصیتش را با شهرت جدیدش هماهنگ می‌کند. همدردی من بیشتر با همسر و خانواده‌اش بود که در 95 درصد فیلم به عنوان فکر دومی مطرح شدند. اما این فیلم سرگرم‌کننده‌ای بود و مایلم روزی دوباره آن را تماشا کنم، نه به‌خاطر مسائل جدی که به‌طور جزئی مطرح کرده، بلکه فقط برای اینکه بیشتر از تصاویر رسانه‌های اجتماعی و تلویزیون که خیلی سریع بر روی صفحه نمایش می‌درخشند، لذت ببرم. به نظر می‌رسد ساتیرا در مورد رسانه‌های اجتماعی بهتر از جنبه سیاسی عمل می‌کند، که گاهی اوقات به سادگی یک شخص واقعی را انتخاب می‌کند و نسخه‌ای از آن‌ها را به صحنه می‌آورد.