فیلم Million Dollar Baby 2004

**نقد فیلم "میلیون دلار بیبی" با پایانی غم‌انگیز و متناقض** فیلم "میلیون دلار بیبی" که در سال 2004 به کارگردانی کلینت ایستوود ساخته شده، داستان یک مربی بوکس خشمگین به نام فرانکی (با بازی ایستوود) را روایت می‌کند که مالک یک سالن ورزشی در لوس آنجلس است. این سالن توسط یکی از بوکسورهای سابق او، که راوی داستان است (با صدای مورگان فریمن)، اداره می‌شود. یک...

**نقد فیلم "میلیون دلار بیبی" با پایانی غم‌انگیز و متناقض** فیلم "میلیون دلار بیبی" که در سال 2004 به کارگردانی کلینت ایستوود ساخته شده، داستان یک مربی بوکس خشمگین به نام فرانکی (با بازی ایستوود) را روایت می‌کند که مالک یک سالن ورزشی در لوس آنجلس است. این سالن توسط یکی از بوکسورهای سابق او، که راوی داستان است (با صدای مورگان فریمن)، اداره می‌شود. یک پیشخدمت از میسوری به نام مگی (با بازی هیلاری سوانک) به او مراجعه می‌کند و از او می‌خواهد که او را آموزش دهد، اما فرانکی به دلیل اینکه او 32 ساله و به نظرش "دیگر سنش گذشته" و همچنین به دلیل یک دلخوری غیرقابل توضیح از دخترش، از این کار امتناع می‌کند. در نهایت، او به‌زور راضی می‌شود. بخش عمده فیلم به نوعی نسخه زنانه "راکى" (1976) است، با این تفاوت که من درام قدرتمندتری را در این فیلم می‌بینم. سه شخصیت اصلی به خوبی توسعه یافته‌اند و لحن کلی فیلم محترمانه است و در عین حال لحظاتی از سرگرمی ملایم نیز دارد. رابطه پدر/دختری بین فرانکی و مگی به آرامی شکل می‌گیرد و این موضوع تاثیرگذار است. اما در عمل سوم، داستان به یک چرخش جدی و غم‌انگیز می‌رسد. این قسمت با پیامی که همه چیزهای مثبت دو بخش قبلی را نقض می‌کند، از فرمول فیلم‌های ورزشی خارج می‌شود که توضیح‌پذیر نیست. درست است که منظور را می‌فهمم: یک شخص خاص به‌طور کلی همه چیز را برای انجام کاری که (به ظاهر) بهترین برای وضعیت است، فدا می‌کند و به اراده یک روح عزیز احترام می‌گذارد. با این حال، این یک چرخش تاریک است که طعمی تلخ به جا می‌گذارد، زیرا پیام مثبت دو سوم ابتدایی داستان را رد می‌کند. فیلم 2 ساعت و 12 دقیقه طول می‌کشد و در لوس آنجلس فیلم‌برداری شده است. **امتیاز: B-/C+** هیچ‌چیز غیرواقعی! انتظار نداشتم "میلیون دلار بیبی" این‌قدر فوق‌العاده باشد. من قبلاً هم گفته‌ام، اما برای وضوح بیشتر، قبل از تماشای فیلم‌ها در موردشان مطالعه نمی‌کنم - به جز اینکه مطمئن شوم فیلم بخشی از یک فرانچایز نیست، زمان پخش آن را چک کنم و ژانر را ببینم - بنابراین انتظار داشتم این فیلم پر از کلیشه باشد، اما هنوز هم فیلمی عالی باشد. اما این فیلم فراتر از آن است. این فیلم بسیار عمیق‌تر و تأثیرگذارتر از آنچه که انتظار داشتم، بود. حتی در قسمت اول، به پایان کلیشه‌ای آن پیش‌بینی می‌کردم، اما با پیشرفت فیلم و به‌ویژه در بخش پایانی، تمام توجه من را به خود جلب کرد - کاملاً غرق شدم... از همه لحاظ. چه فیلم فوق‌العاده‌ای! بازیگران فوق‌العاده هستند. کلینت ایستوود عملکردی فوق‌العاده ارائه می‌دهد، هیلاری سوانک واقعاً شگفت‌انگیز است - به‌ویژه در پایان، واقعاً - و مورگان فریمن هم که مورگان فریمن است؛ چه بازیگری و چه صدایی، استفاده از او به عنوان راوی تصمیم خوبی بود. همچنین، اگرچه نقش کمتری دارند، جِی باروشل، آنتونی مکی، مارگو مارتین‌دیل و مایکل پنا نیز به‌طور جالبی در فیلم حضور دارند. فیلم شما را در یک سفر جالب و جذاب قرار می‌دهد که من از تماشای آن به شدت لذت بردم. ریتم عالی، بازی عالی. من از هر ثانیه‌اش لذت بردم و بدون شک دوباره به تماشای آن خواهم پرداخت. چند روز پیش متوجه شدم که از اینکه فیلم "بخشوده نشده" ایستوود به شدت مورد تحسین قرار گرفته، تعجب کرده‌ام، اما در مورد این فیلم 2004، کاملاً برعکس این احساس را دارم. برای جوایز چندان اهمیتی قائل نیستم، اما خوشحالم که همه افراد درگیر در این فیلم مورد تقدیر قرار گرفته‌اند. آفرین! عالی، واقعاً عالی. **"میلیون دلار بیبی" فیلمی فوق‌العاده خوب است که به طور ناگهانی به موضوعات بسیار جدی و غم‌انگیز می‌پردازد که قطعاً آنچه را که انتظار داشتم، نیست.** می‌دانم که این فیلم به‌عنوان یک شاهکار شناخته می‌شود و ممکن است اعتبارم را از دست بدهم که این را می‌گویم، اما "میلیون دلار بیبی" فیلمی وحشتناک بود. من در نیمه اول فیلم عاشق مگی فیتزجرالد، دختر امیدوار، بااستعداد و الهام‌بخش شدم و نجات او را از مربی خشمگین و تنها، فرانکی دان، دنبال کردم. اما زمانی که نیمه دوم داستان به چرخش بزرگی می‌رسد، داستان از یک روایت ورزشی دلگرم‌کننده درباره غلبه بر موانع و رستگاری به ناامیدی و درد تبدیل می‌شود. کلینت ایستوود داستانی قدرتمند را با تسلط شگفت‌انگیزی کارگردانی کرده است، اما موضوع فیلم از هر گونه لذتی کاسته است. برای بسیاری، "میلیون دلار بیبی" شایسته بهترین فیلم در جوایز اسکار بود. برای من، آرزو می‌کنم که "شگفت‌انگیزان" آن پیروزی را به دست می‌آورد.