فیلم The Addiction 1995

حتی برای یک فیلم خون‌آشامی هنری، متظاهرانه است که خود جای تحسین دارد. وجودگرایی فراوان است، اما محتوای واقعی کم است. برای نمونه‌برداری صوتی مناسب است. امتیاز نهایی: ★★½ — چندان به‌دلم ننشست، اما قطعاً جذابیتش را درک می‌کنم. «The Addiction» یکی از متفکرانه‌ترین فیلم‌ها دربارهٔ خون‌آشامی است که امروز در دسترس است. فیلم بسیار متفکرانه است و در هر گوشه‌ای سرشار از...

حتی برای یک فیلم خون‌آشامی هنری، متظاهرانه است که خود جای تحسین دارد. وجودگرایی فراوان است، اما محتوای واقعی کم است. برای نمونه‌برداری صوتی مناسب است. امتیاز نهایی: ★★½ — چندان به‌دلم ننشست، اما قطعاً جذابیتش را درک می‌کنم. «The Addiction» یکی از متفکرانه‌ترین فیلم‌ها دربارهٔ خون‌آشامی است که امروز در دسترس است. فیلم بسیار متفکرانه است و در هر گوشه‌ای سرشار از لایه‌های زیرمتن؛ با این حال گاهی در آستانه و گاهی فراتر از متظاهر بودن قرار می‌گیرد. گاهی روایت می‌کوشد زیرمتن اضافه کند، اما آن‌قدر دست‌وپاگیر است که فیلم فراموش می‌کند در ژانر وحشت قرار دارد. صادقانه بگویم، این فیلم پیش از آنکه یک فیلم ترسناک باشد، یک اثر فکری است — شاید همین موضوع آن را ترسناک‌تر کرده باشد. کریستوفر واکن فوق‌العاده است و لیلی تیلور نیز بازی قابل‌قبولی ارائه می‌دهد. انتخاب فیلم‌برداری سیاه و سفید هم ایده‌ای بسیار مناسب بود. فیلم تمرکز واقعی‌ای روی ایده‌هایی که دنبال می‌کند دارد. گرچه موضوع وحشت در این فیلم خون‌آشام‌ها هستند، در واقع فیلم دربارهٔ خودِ انسان‌هاست.