فیلم Fantastic Four 2015

خیلی کُند و بیش از حد دراماتیزه شده، اما قابل قبول نمی‌توانم بگویم از فیلم‌های قبلی خوشم آمد، اما از این بازسازی کمی لذت بردم. از آنچه درباره‌اش شنیده بودم خیلی بهتر بود. دست‌کم شبیه آن سینمای پر سر و صدای علمی‌تخیلی معمول که دنبال بد‌من‌ها می‌دود، شهرها را بمباران می‌کند و ساختمان‌ها را سرنگون می‌سازد، نبود. به‌عنوان فیلمی ابرقهرمانی و علمی‌تخیلی لحظاتی داشت، اما بیشتر...

خیلی کُند و بیش از حد دراماتیزه شده، اما قابل قبول نمی‌توانم بگویم از فیلم‌های قبلی خوشم آمد، اما از این بازسازی کمی لذت بردم. از آنچه درباره‌اش شنیده بودم خیلی بهتر بود. دست‌کم شبیه آن سینمای پر سر و صدای علمی‌تخیلی معمول که دنبال بد‌من‌ها می‌دود، شهرها را بمباران می‌کند و ساختمان‌ها را سرنگون می‌سازد، نبود. به‌عنوان فیلمی ابرقهرمانی و علمی‌تخیلی لحظاتی داشت، اما بیشتر در پایان فیلم بود. فیلم آشکارا خیلی کند است و دراماتیزه‌سازی به‌گونه‌ای صورت گرفته که انگار تماشاگران جوان را در نظر گرفته‌اند. من انتظار صحنه‌های بدل‌کاری سنگین داشتم. بدون اکشن، فیلم ابرقهرمانی مثل عنکبوت بی‌پا یا کوسه بی‌دندان است. اگر تار و دندان همان ابرقدرت‌ها هستند، باید با هوشمندی از آنها استفاده شود که در اینجا فیلم در این زمینه شکست خورد. تا اوج داستان، چهار ابرقهرمان عملاً ناتوان بودند؛ یعنی این فیلم بیشتر برای بینندگان بزرگسال ساخته شده است. دقیق‌تر بگویم، اگر بالای ۳۰ سال هستید ممکن است مثل من از آن لذت ببرید. می‌دانم نمی‌توانم برای سلیقه دیگران قضاوت کنم، اما جوان‌ترها معمولاً از درام دوری می‌کنند و اکشن ماجراجویانه را می‌پسندند. همچنین فیلم آن‌طور که باید در سینما با صدای فراگیر تأثیرگذار نبود و بیشتر شبیه یک اپیزود تلویزیونی به‌نظر می‌رسید. شخصاً معمولاً از همه فیلم‌هایی که می‌بینم لذت می‌برم، پس این فیلم برای من در حد متوسط بود؛ قطعاً بد نبود و دلیلی برای نقد سخت نمی‌بینم. توصیه‌ام این است که اگر از بدل‌کاری‌های پرهیجان امروزی خوشتان نمی‌آید، ممکن است این فیلم برایتان مناسب باشد. نسبتاً خوب‌تر از انتظار تازه این را دیدم و چون نقدهای منفی زیادی خوانده بودم انتظار زیادی نداشتم، اما صادقانه بگویم آن نقدها اشتباه بودند. فیلم بدی نیست، فقط سرعت روایتش به پای نسخه قبلی که من دوست داشتم نمی‌رسد. شاید هم سن من (بالای ۶۰) در این مسئله مؤثر باشد؛ شاید این یک فیلم علمی‌تخیلی/اکشن مناسب برای نسل‌های قدیمی‌تر است. واقعاً از آن لذت بردم. امید ناامیدشده در ابتدا امید زیادی نداشتم، چون هالیوود قبلاً با خیلی از ابرقهرمانان محبوبم بدرفتاری کرده بود. شاید هنوز امیدی بود، اما این بازسازی همان چیزی نیست که من یا طرفداران انتظار داشتیم. یکی از چیزهایی که نمی‌فهمم این است که چرا فیلمنامه‌نویسان هالیوود همیشه باید داستان اصلی شخصیت‌هایی را که پایه و طرفداران دارد، تغییر دهند؟ اصل و منشأ قدرت‌های چهار شگفت‌انگیز مشکلی نداشت. شاید من قدیمی‌مسلک باشم، اما با این تغییرات موافق نیستم. اعتراض دومم به استفاده کلیشه‌ای و بی‌معنای ارتش آمریکا از اعضای گروه، به‌ویژه بن، است؛ این انتخاب نویسنده تنبل و کلیشه‌ای است و باعث می‌شود فیلم حس یک فیلم واقعی «چهار شگفت‌انگیز» را نداشته باشد. تیم تا پایان فیلم پراکنده است و فقط در آخر تازه به هم می‌پیوندند و پایگاه پیدا می‌کنند — از نظر من این شکست بزرگی است. با این حال فیلم آن‌قدرها هم بد نیست؛ نکات خوب و جلوه‌های ویژه قابل قبولی دارد و داستان کاملاً بی‌ارزش نیست، هرچند چندان مطابق میل من نیست. نقش رید کم‌رنگ شده و فرصت نمایش قدرتش را پیدا نمی‌کند؛ بازیگر نقش رید برای من قانع‌کننده نبود. ضدقهرمان هم ضعیف و قابل پیش‌بینی است؛ یک محصول کلیشه‌ای هالیوودی برای مخاطبی که زیاد فکر نمی‌کند. با توجه به نقدهای ضعیف، بعید می‌دانم دنباله‌ای ساخته شود که واقعاً حیف است — من در بچگی این کمیک را خواندم و این سرخوردگی‌زاست که باز هم این فیلم خراب شد. بازسازی بهتر اما با نفرت بی‌مورد داستان بهتر از نسخه اول است و کمتر درگیر رومانتیک‌های دمده هالیوودی شده؛ می‌توانست در طنز بهتر عمل کند. جلوه‌های بصری هم در حد سال ۲۰۱۵ بهتر هستند. بخشی از نفرت عمومی از فیلم به دلایل بی‌مورد و استانداردهای عجیب هالیوود برمی‌گردد. نسخه‌ای تیره و کم‌رمق این نسخهٔ ۲۰۱۵ از فرنچایز از نظر من خیلی ضعیف است. مایکل بی. جوردن به‌عنوان جانی استورم متفاوت است و تا حدی بهترین شخصیتِ فیلم است، اما باقی اعضای تیم اجرای طنزی ندارند و فیلم روایت تاریک و سردی از چهار جوانی است که در حادثه‌ای در دنیای موازی بعضی ویژگی‌های عجیب پیدا می‌کنند. خیلی زود دیگران می‌خواهند از توانایی‌هایشان به نفع خود استفاده کنند، تا اینکه ویکتور فون دوم می‌آید تا انتقام ترک‌شدنش را بگیرد. جلوه‌های ویژه رنگارنگ و حرفه‌ای‌اند، اما بیشتر از این نیست؛ مایلز تلر و کیت مارا هیچ شیمی‌ای با هم ندارند و حضور جیمی بل هم کوتاه است قبل از اینکه نقش او به سنگ تبدیل شود. شاید نسخهٔ ۲۰۲۵ بهتر باشد.