فیلم Fish Tank 2009

کیت جارویس در نقش «میا» در اوج بازی قرار دارد؛ شخصیتی هم آسیب‌پذیر و هم آزاردهنده. او همراه مادر و خواهرش زندگی می‌کند، بی‌نظم و بی‌اعتناست و از این بی‌توجهی دیگران با خوشحالی استقبال می‌کند — تا وقتی مادرش (کیرستون وِرینگ) مرد تازه‌ای به خانه می‌آورد. «کانر» (مایکل فاسبندر) برای هیستری‌های او وقت ندارد و این موضوع بیش از پیش او را خشمگین می‌کند. در...

کیت جارویس در نقش «میا» در اوج بازی قرار دارد؛ شخصیتی هم آسیب‌پذیر و هم آزاردهنده. او همراه مادر و خواهرش زندگی می‌کند، بی‌نظم و بی‌اعتناست و از این بی‌توجهی دیگران با خوشحالی استقبال می‌کند — تا وقتی مادرش (کیرستون وِرینگ) مرد تازه‌ای به خانه می‌آورد. «کانر» (مایکل فاسبندر) برای هیستری‌های او وقت ندارد و این موضوع بیش از پیش او را خشمگین می‌کند. در همین بین میا تصمیم می‌گیرد اسبی را که چند پسر محلی جلوی کاروان‌هایشان زنجیر کرده‌اند آزاد کند؛ با چکشی در دست اما نقشه‌اش طبق انتظار پیش نمی‌رود — هرچند با «بیلی» (هری ترداوی) آشنا می‌شود و شاید کار کاملاً خراب نشود. انگیزه‌های او نسبتاً روشن است و درامی با ریتم تند نشان می‌دهد چقدر در رسیدن به مقاصدش زیرک است. اما از این نقطه به بعد، برای من داستان دچار افت می‌شود: بار زیادی از مسائل روی ما ریخته می‌شود و میای که از قبل نسبتاً غیرقابل‌دوست‌داشتن و حسود است چنان بی‌پروا و بی‌فکر عمل می‌کند که هرگونه همدلی‌ای که با او داشتم از بین می‌رود. تقریباً هیچ شیمیای قابل‌لمسی بین جارویس و فاسبندر (یا حتی ترداوی) وجود ندارد و این کمکی نمی‌کند که حضور رابطه‌ای واقعی را باور کنیم. فیلم سر و صدا و زمینی است، اما واقعاً مشخص نیست او چگونه به چنین دختر نوجوان آزاردهنده‌ای تبدیل شده و چرا باید کسی — حتی خانواده‌اش — به میا اهمیت دهد. با این حال، اجرای جارویس بسیار قوی و قانع‌کننده است.