فیلم Falcon Lake 2022

داستان چندان باقی نمی‌ماند که در ذهن بماند؛ آنچه برجسته است مهارت ساخت فیلم و ظرافت بصری آن است. فیلم از نظر قاب‌بندی و فضاپردازی چشم‌نواز است؛ می‌توان نشست و گذاشت تصاویر زیبا و مناظر کبکی بر تماشا‌کننده اثر بگذارند. «بَستان» (جوزف انگل) هر تابستان را در کلبه‌ی دورافتاده‌ی خانوادگی‌شان می‌گذراند و همان‌جا با «کلویی» (سارا مونپتیت) آشنا می‌شود. اختلاف سنی آن‌ها فقط دو سال...

داستان چندان باقی نمی‌ماند که در ذهن بماند؛ آنچه برجسته است مهارت ساخت فیلم و ظرافت بصری آن است. فیلم از نظر قاب‌بندی و فضاپردازی چشم‌نواز است؛ می‌توان نشست و گذاشت تصاویر زیبا و مناظر کبکی بر تماشا‌کننده اثر بگذارند. «بَستان» (جوزف انگل) هر تابستان را در کلبه‌ی دورافتاده‌ی خانوادگی‌شان می‌گذراند و همان‌جا با «کلویی» (سارا مونپتیت) آشنا می‌شود. اختلاف سنی آن‌ها فقط دو سال است، اما از منظر پسربچه این فاصله انگار به بیست سال می‌رسد؛ چون تفاوت قابل‌توجهی در بلوغ و نحوه‌ی برخوردشان با رابطه‌ی تازه‌شان دیده می‌شود. یک شایعه هست که می‌گوید دریاچه‌ی محل اقامتشان مسکنی برای ارواح کسی است که سال‌ها پیش در آن غرق شده؛ شاید او بتواند با کشف راز آن، جایگاه موردنظرش در قلب او را به‌دست آورد — هرچند او دلش جای دیگری است و این کار را دشوار می‌کند. فیلم به‌جای تاکید زیاد بر مؤلفه‌ی ماورایی، بیشتر بر عناصر کلاسیک ورود به بزرگسالی تمرکز می‌کند: کنجکاوی جنسی، اولین دل‌باختگی، نوشیدن الکل و کلیت شور و شوق و سردرگمی آن سال‌های نوجوانی. آن‌چه می‌ماند مقدار زیادی کشش و شیمی میان دو بازیگر است که به‌واسطه‌ی ریتم آرام و تحول تدریجی شخصیت‌ها، تنشی دلپذیر ایجاد می‌کند؛ اما نباید انتظار ترس زیاد یا عنصر وحشت قوی داشت. بخش اعظمی از حس تهدید در فیلم متکی است بر تصاویر خیره‌کننده و طراحی صوتی نامطبوع، نه بر عناصر پررنگ‌تر داستانی. پایان فیلم کمی شتاب‌زده و ناامیدکننده به‌نظر می‌رسد، اما در مجموع این اثر دو اجراِ مطمئن و جذاب را در برابر طبیعتی چشم‌نواز قرار می‌دهد؛ شاید فیلم مدت زیادی در ذهن نماند، اما تماشای آن، با وجود هیجان‌های نوجوانانه، نوعی تجربهٔ آرامش‌بخش است. ارزش دیدن را دارد. این فیلم دربارهٔ یک پسر تقریباً 14 ساله (جوزف انگل) و رابطه‌اش با دختری 16 ساله (سارا مونپتیت) است. هرچند فیلم مستقل است، ساخت آن حرفه‌ای است و به شخصیت‌ها اجازه نفس کشیدن می‌دهد؛ آن‌ها آن‌قدر با هم راحت‌اند که نیازی به صحبت‌های بی‌پایان ندارند. بنابراین این یک درام کم‌شتاب و با لحنی محترمانه است که خوب و بد و برخی لحظات ناخوشایند دوران دشوار نوجوانی را نشان می‌دهد. عنصر روحی فیلم هم مخاطب را وسوسه می‌کند که در بازنگریِ اثر، آن را با دیدی ماورایی تعبیر کند. گفتم «وسوسه می‌کند» چون این برداشت بیشتر از همه به بلوف عنوان نقد برمی‌گردد. لازم به ذکر است که در جنوب‌شرقی مانیتوبا در واقع دریاچه‌ای به نام فالکون لیک هست که من چند بار آنجا کمپ زده‌ام، اما فیلم در 1300 مایل شرق آن و در سمت غرب دریاچهٔ لاک سولار (Lake Solar) فیلم‌برداری شده است؛ این دریاچه کمی بیش از یک ساعت رانندگی شمال‌غرب مونترال قرار دارد. زمان اجرا: 1 ساعت و 40 دقیقه. فیلم در تابستان 2021 فیلم‌برداری شده است. نمره: B