فیلم 50 First Dates 2004

خنده‌های پی‌درپی، شخصیت‌های به‌طرز مضحکی بامزه و داستانی دلنشین، «50 First Dates» را به فیلمی عالی برای شب‌های قرار عاشقانه تبدیل کرده‌اند. آدام سندلر و درو بریمور شیمی دیوانه‌وارشان را دوباره به نمایش می‌گذارند تا این فیلم به‌عنوان یکی از مورد علاقه‌های من از آثار سندلر و یکی از سرگرم‌کننده‌ترین کمدی‌های عاشقانه برای زوج‌ها دربیاید. «50 First Dates» با شخصیت‌های شوخ و در عین حال...

خنده‌های پی‌درپی، شخصیت‌های به‌طرز مضحکی بامزه و داستانی دلنشین، «50 First Dates» را به فیلمی عالی برای شب‌های قرار عاشقانه تبدیل کرده‌اند. آدام سندلر و درو بریمور شیمی دیوانه‌وارشان را دوباره به نمایش می‌گذارند تا این فیلم به‌عنوان یکی از مورد علاقه‌های من از آثار سندلر و یکی از سرگرم‌کننده‌ترین کمدی‌های عاشقانه برای زوج‌ها دربیاید. «50 First Dates» با شخصیت‌های شوخ و در عین حال دل‌گرم‌کننده خود لذت‌بخش است؛ نقش‌های راب شنایدر و شان آستین بی‌شک غیرعادی‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین بخش‌های فیلم‌اند. ایده‌ی نسبتاً دور از واقعیت فیلم زمینه‌ساز لحظات خنده‌دار فراوانی می‌شود و در نهایت داستانی دوست‌داشتنی از عشقی را روایت می‌کند که بر چالش‌های بزرگ هم پیروز می‌شود. «50 First Dates» فرمول آدام سندلر را با نتیجه‌ای بسیار رضایت‌بخش و طنزآمیز به کمال می‌رساند. یک کمدی رومانتیک بی‌خطر و حال‌خوب‌کن که آدام سندلر در نقش همیشگی‌اش — فردی تاحدی از تعهد فراری — ظاهر می‌شود. تا وقتی که «لوسی» (درو بریمور) را ملاقات می‌کند و فکر می‌کند عشق واقعی را یافته است. مشکلی که پیش می‌آید این است که او دچار اختلال قابل‌توجهی در حافظهٔ کوتاه‌مدت است و بنابراین هر بار که با هم روبه‌رو می‌شوند، سندلر باید یک «قرار اول» تکراری را از نو تجربه کند. فیلم تا حدودی حول یک شوخی تکرارشونده می‌چرخد، هرچند برخی تغییرات روزانه گاهی به تم غالب، که ممکن است خسته‌کننده شود، تازگی می‌بخشند. اجرای نسبتاً مناسب بازیگران اصلی به‌همراه یک گروه پشتیبان قوی (از جمله دن اکروید، شان آستین و راب شنایدر) این فیلم را قابل تماشا می‌کند، هرچند شاید خیلی در یادها نماند.